คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับกฎหมาย
ป.วิ.อ. ม. 158

ในคดีป้องกันการค้ากำไรเกินควรนั้นฟ้องของโจทก์ไม่จำต้องระบุว่าคณะกรรมการป้องกันการค้ากำไรเกินควรได้มอบให้อัยการฟ้องเอาโทษ. อ้างฎีกาที่ 881/2485.

ฟ้องโจทกล่าวว่าจำเลยชิงทรัพย์ แต่ไม่ปรากตว่าทรัพย์นั้นมีอะไรบ้างราคาเท่าได แม้โจทจะ+สำนวนเดิม แต่จำเลยไม่ถูกฟ้องไนคดีนั้น เช่นนี้ถือว่าจำเลยไม่สามารถจะเข้าไจข้อหาเพื่อต่อสู้คดี จึงไม่เปนฟ้องที่ชอบด้วยกดหมาย

ฟ้องโจทก์กล่าวว่าจำเลยชิงทรัพย์ แต่ไม่ปรากฏว่าทรัพย์นั้นมีอะไรบ้างราคาเท่าใด. แม้โจทก์จะกล่าวถึงสำนวนเดิม.แต่จำเลยไม่ถูกฟ้องในคดีนั้น. เช่นนี้ถือว่าจำเลยไม่สามารถจะเข้าใจข้อหาเพื่อต่อสู้คดี. จึงไม่เป็นฟ้องที่ชอบด้วยกฎหมาย.

ในคดีป้องกันการค้ากำไรเกินควนนั้น ฟ้องของโจทไม่จำต้องระบุว่าคนะกัมการป้องกันการค้ากำไรเกินควนได้ร้องเรียนไห้อัยการฟ้องเอาโทส

ในคดีป้องกันการค้ากำไรเกินควรนั้น. ฟ้องของโจทก์ไม่จำต้องระบุว่าคณะกรรมการป้องกันการค้ากำไรเกินควรได้ร้องเรียนให้อัยการฟ้องเอาโทษ. ประชุมใหญ่ ครั้งที่ 21/2485.

ในคดีเรื่องลักรถจักรยานในฟ้องระบุว่าเป็นของเจ้าทรัพย์ และได้ความรถเป็นของเจ้าทรัพย์จริง แม้ในใบทะเบียนจะมีชื่อผู้อื่นก็ไม่สำคัญ

ในคดีเรื่องลักรถจักรยานในฟ้องระบุว่าเป็นของเจ้าทรัพย์.และได้ความรถเป็นของเจ้าทรัพย์จริง. แม้ในใบทะเบียนจะมีชื่อผู้อื่นก็ไม่สำคัญ.

ฟ้องหาว่าปลอมหนังสือ ใช้หนังสือปลอม ตามรูปเรื่องที่ว่าจำเลยออกใบอนุญาตไพ่จากปลายขั้วที่แท้ก็มี จากปลายขั้วที่ปลอมก็มี โดยกล่าวฟ้องว่าจำเลยออกใบอนุญาตไพ่ปลอมโดยไม่มีต้นขั้ว แต่บางคราวได้เขียนต้นขั้วในแบบพิมพ์ที่แท้จริงและฉีกเอาปลายขั้วที่แท้จริงนั้นใช้ออกใบอนุญาตอื่นโดยไม่มีต้นขั้วต่อไป ถ้าลำพังแต่อ่านฟ้องกับบัญชีของกลางท้ายฟ้องแล้วไม่แจ้งชัดว่าต้องหาว่าปลอมฉบับไหน หรือใช้หนังสือปลอมฉบับไหน มิได้กล่าวให้เข้าใจข้อหาได้ ดังนี้ เป็นฟ้องเคลือบคลุม. ฟ้องหาว่าจำเลยยักยอกค่าใบอนุญาตไพ่ 800 บาทเศษ โดยไม่ได้บรรยายว่ายักยอกค่าใบอนุญาตไพ่รายใด ใครเป็นผู้ได้รับใบอนุญาต แต่ดูฟ้องประกอบกับบัญชีท้ายฟ้องพอทราบได้ว่าจำเลยต้องหาว่ายักยอกตามที่มีหลักฐานตามบัญชี และศาลลงโทษเฉพาะรายที่พิพาทได้ความนี้ รายอื่นมิได้ลงโทษ เพียงเท่านี้ไม่กระทำให้เป็นฟ้องเคลือบคลุม โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยยักยอกมาก เมื่อพิจารณาได้ความว่ายักยอกแต่น้อยกว่าที่หา ก็ไม่เข้าเกณฑ์ที่ว่าทางพิจารณาต่างกับฟ้อง

ฟ้องหาว่าปลอมหนังสือ ใช้หนังสือปลอม. ตามรูปเรื่องที่ว่าจำเลยออกใบอนุญาตไพ่จากปลายขั้วที่แท้ก็มี จากปลายขั้วที่ปลอมก็มี. โดยกล่าวฟ้องว่าจำเลยออกใบอนุญาตไพ่ปลอมโดยไม่มีต้นขั้ว. แต่บางคราวได้เขียนต้นขั้วในแบบพิมพ์ที่แท้จริงและฉีกเอาปลายขั้วที่แท้จริงนั้นใช้ออกใบอนุญาตอื่นโดยไม่มีต้นขั้วต่อไป. ถ้าลำพังแต่อ่านฟ้องกับบัญชีของกลางท้ายฟ้องแล้วไม่แจ้งชัดว่าต้องหาว่าปลอมฉบับไหน หรือใช้หนังสือปลอมฉบับไหน. มิได้กล่าวให้เข้าใจข้อหาได้. ดังนี้เป็นฟ้องเคลือบคลุม. ฟ้องหาว่าจำเลยยักยอกค่าใบอนุญาตไพ่ 800 บาทเศษ. โดยไม่ได้บรรยายว่ายักยอกค่าใบอนุญาตไพ่รายใด ใครเป็นผู้ได้รับใบอนุญาต. แต่ดูฟ้องประกอบกับบัญชีท้ายฟ้องพอทราบได้ว่าจำเลยต้องหาว่ายักยอกตามที่มีหลักฐานตามบัญชีและศาลลงโทษเฉพาะรายที่พิจารณาได้ความนี้. รายอื่นมิได้ลงโทษ เพียงเท่านี้ไม่กระทำให้เป็นฟ้องเคลือบคลุม. โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยยักยอกมาก. เมื่อพิจารณาได้ความว่ายักยอกแต่น้อยกว่าที่หา. ก็ไม่เข้าเกณฑ์ที่ว่าทางพิจารณาต่างกับฟ้อง.

ฟ้องโจทย์บรรยายเพียงว่าจำเลย+ต้องคำพิพากษาให้ลงโทษ+แล้ว มิได้กล่าวว่าเป็น+นวนกี่ครั้งก็ดี แต่ในคำขอท้ายฟ้องขอให้เพิ่มโทษตาม ม.74 และจำเลยก็รับว่าเคยต้องโทษตามใบแดงแจ้ง+จริง ศาลย่อมเพิ่มโทษจำเลยตามมาตรา 74 ได้.