คำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับกฎหมาย
ป.วิ.อ. ม. 158

โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยบังอาจจูงโคเข้าไปในไร่ทำให้ทรัพย์ของเขาเสียหายนั้นเป็นคำบรรยายถึงความผิดตามมาตรา 340(3)

+ผ้าไหมเทียมเข้ามา+ที่ไม่มีด่านศุลกากร+ไม่ใช่ทางที่อนุมัติ โดยได้เสียภาษีนั้น แม้จะโดย+รัฐบาลต่างประเทศ บังคับให้นำออกจากประเทศโดยการฝ่าฝืนกฎหมายของประเทศก็ต้องมีผิดตาม พ.ร.บ.ศุลกากร +27 จะอ้างเหตุจำเป็นตามกฎหมายอาญา ม. ++ ไม่ได้ และของนั้นต้อง+ริบด้วยเสมอ
อ้างฎีกาที่ 118/2482
+ที่เคยเสียภาษีแล้วเมื่อนำ+ไปจากประเทศแล้วนำ เข้ามาอีกก็ต้องเสียภาษีใหม่ ศาลล่างพิพากษาต้องกันปรับพันบาทและริบทรัพย์+หมื่นบาทเศษนั้น ฎีกาข้อเท็จจริงไม่ได้ +ที่ไม่ถือว่าเป็นฟ้องเคลือบคลุม

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันทำร้ายเขาถึงตาย ขอให้ลงโทษตามมาตรา 251,++ พิจารณาได้ความว่าเป็นเรื่องวิวาทกันถึงตาย+ไม่ปรากฎว่าจำเลย+ใดเป็นคนทำร้ายแล้ว+ยกฟ้อง จะลงโทษ ตามมาตรา 253 ไม่ได้

พะยานโจทก์ปากแรกปากเดียวเบิกความถึงวันกระทำ+ต่างกันวันในฟ้องนั้น+จะงดสืบพะยานอื่น+ยกฟ้องโจทก์เสียทีเดียวไม่ได้ เพราะพะยานโจทก์+อื่นอาจสมฟ้อง

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 301 โดยกล่าวว่าจำเลยปล้นทรัพย์และทำร้ายร่างกายเจ้าทรัพย์บาดเจ็บ ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยทำร้ายร่างกายเจ้าทุกข์บาดเจ็บสาหัสแต่ไม่ได้ทำการปล้น ศาลลงโทษฐานทำร้ายร่างกายตามมาตรา 254 ไม่ได้

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยจำหน่ายน้ำมันก๊าศแต่ไม่ได้ระบุว่าเป็นน้ำมันชนิดใดนั้น นับว่าเป็นฟ้องเคลือบคลุม โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเก็บและขายน้ำมันโดยไม่ได้รับอนุญาต คดีย่อมไม่มีประเด็นถึงเรื่องเก็บและจำหน่ายในสถานที่ที่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานหรือไม่,

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานเบิกความเท็จแต่มิได้บรรยายฟ้องว่าคำเบิกความนั้น เป็นข้อสำคัญแห่งคดีแล้วศาลยกฟ้อง

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำผิดในเวลากลางคืน ทางพิจารณาปรากฎว่าจำเลยทำผิดในเวลากลางวัน เรียก+ข้อเท็จจริงในทางพิจารณา+กับในฟ้อง ต้องยกฟ้อง อ้างฎีกาที่ 1199/2479

โจทก์ฟ้องบรรยายข้อเท็จจริงว่าจำเลยได้มอบโรงไฟฟ้าให้พวกโจทก์แล้วกลับมาแจ้งความเท็จว่าพวกโจทก์บุกรุกแต่โจทก์กลับนำสืบว่าโจทก์ไม่ได้เข้าไปในโรงไฟฟ้าในวันกล่าวหาแต่จำเลยกลับไปแจ้งความว่าโจทก์บุกรุกเข้าไปในโรงไฟฟ้าดังนี้ เป็นการสืบนอกเหนือข้อเท็จจริงในฟ้อง ศาลไม่ลงโทษจำเลย
คดีอาญาที่ศาลล่างทั้ง 2 ได้ยกฟ้องโจทก์ยืนกันมา โจทก์จะฎีกาในข้อเท็จจริงมิได้

พฤตติการณ์ที่ถือว่าจำเลยวิ่งราวทรัพย์
ประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.158,192, โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำผิดวันที่ 17 มกราคม 2481 และวงเล็บว่าแรม 12 ค่ำเดือนยี่ ผู้เสียหายเบิกความว่าจำเลยทำผิดวันแรม 12 ค่ำเดือน 3 ซึ่งตรงกับวันที่ 17 มกราคม 2481 ดังนี้ลงโทษจำเลยได้