คำพิพากษาศาลฎีกา ปี พ.ศ. 2486 — หน้า 13

สาลชั้นต้นพิพากสายกฟ้องโจทโดยวินิฉัยไนข้อกดหมาย สาลอุธรน์ฟังข้อเท็ดจิงแล้วพิพากสายกฟ้องโดยยืนตามสาลชั้นต้น โจทดีกาไนปัญหาข้อเท็ดจิงได้.

การค้าเหรียญกษาปณ์ไม่ว่าเหรียญกษาปณ์ชนิดใดใดเป็นความผิด เหรียญกษาปณ์ชนิด 20 สตางค์หรือต่ำกว่ามีกฎหมายสันนิษฐานว่าบุคคลที่มีไว้เกินจำนวนที่กฎหมายกำหนดเป็นผู้มีไว้เกินสมควร ส่วนเหรียญกษาปณ์ชนิดอื่นไม่มีข้อสันนิษฐานเช่นนั้น ดังนี้ ความต่างกันอยู่ที่หน้าที่นำสืบ ผู้รับเหรียญกษาปณ์เป็นจำนวนมากมาจากผู้ชำระหนี้ ไม่ถือว่าเป็นผู้ทำการค้าเหรียญกษาปณ์ตามกฎหมาย

การค้าเหรียนกสาปน์ไม่ว่าเหรียนกสาปน์ชนิดไดไห้เปนความผิด.
เหรียนกสาปน์ชนิด 20 สตางค์หรือต่ำกว่ามีกดหมายสันนิถานว่าบุคคลที่มีไว้เกินจำนวนที่กดหมายกำหนดเปนผู้มีไว้เกินสมควน ส่วนเหรียนกสาปน์ชนิดอื่นไม่มีข้อสันนิถานเช่นนั้น ดังนี้ความต่างกับหยู่ที่หน้าที่นำสืบ ผู้รับเหรียนกสาปน์เปนจำนวนมากมาจากผู้ชำระหนี้ ไม่ถือว่าเปนผู้ทำการค้าเหรียนกสาปน์ตามกดหมาย.

ของกลางไนคดีลักทรัพย์ซึ่งบุคคลรับซื้อไว้จากจำเลยเมื่อบุคคลนั้นไม่ได้เปนคู่ความและไม่มีกรนีจะวินิฉัยถึงสิทธิระหว่างผู้เสียหายและบุคคลนั้นแล้ว สาลสั่งคืนไห้แก่บุคคลผู้รับซื้อไว้นั้น

ของกลางในคดีลักทรัพย์ซึ่งมีบุคคลรับซื้อไว้จากจำเลยเมื่อบุคคลนั้นไม่ได้เป็นคู่ความและไม่มีกรณีจะวินิจฉัยถึงสิทธิระหว่างผู้เสียหายและบุคคลนั้นแล้ว ศาลสั่งคืนให้แก่บุคคลผู้รับซื้อไว้นั้น

การมีเหรียญกษาปณ์อันเป็นความผิดตามพ.ร.บ.เงินตราในภาวะฉุกเฉิน(ฉบับที่ 2) พ.ศ.2485 นั้นไม่ถือว่าเป็นของอันจะพึงริบได้ตามมาตรา 28 กฎหมายลักษณะอาญา (อ้างฎีกาที่ 626/2486)

+มีเหรียนกสาปน์อันเปนความผิด พ.ร.บ.เงินตราไทยภาวะฉุกเฉิน(ฉบับที่ 2) พ.ส. 2485 นั้นไม่ถือเปนของอันจะพึงริบได้ตามมาตรา + กดหมายลักสนะอาญา.
(อ้างดีกาที่ 626/2486)

ฎีกาคำสั่งชั้นบังคับคดีเป็นฟ้องฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 1(3) ซึ่งต้องเสียค่าขึ้นศาลตาม มาตรา 149,150 ฎีกาคำสั่งเรื่องแปลความหมายในคำพิพากษาของศาลนั้นเป็นคำขอให้ปลดเปลื้องทุกข์ไม่อาจคำนวณเป็นราคาเงินได้ จึงต้องเรียกค่าขึ้นศาลตาม ข้อ 2 ในตาราง 1 ท้ายประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง คำพิพากษาศาลชั้นต้นซึ่งมีความว่าให้จำเลยปฏิบัติตามที่ศาลสั่งบังคับใน 1 เดือนนั้นหมายเฉพาะบังคับจำเลยซึ่งเป็นฝ่ายแพ้ไม่ใช่บังคับฝ่ายโจทก์ด้วย ประชุมใหญ่ ครั้งที่ 11/2486

ดีกาคำสั่งชั้นบังคับคดีเปนฟ้องดีกาตามป.ม.วิ.แพ่งม. 1(3) ซึ่งต้องเสียค่าขึ้นสาลตาม ม. 149,150.
ดีกาคำสั่งเรื่องแปลความหมายไนคำพิพากสาของสาลนั้นเปนคำขอไห้ปลดเปลื้องทุขไม่อาดคำนวนเปนราคาเงินได้ จึงต้องเรียกค่าขึ้นสาลตามข้อ 2 ไนตาราง 1 ท้ายป.ม.วิธีพิจารนาแพ่ง,
คำพิพากสาสาลชั้นต้นซึ่งมีความว่าไห้จำเลยปติบัติตามที่สาลสั่งบังคับไน 1 เดือนนั้นหมายฉเพาะบังคับจำเลยซึ่งเปนฝ่ายแพ้ไม่ไช่บังคับฝ่ายโจทด้วย.

ทำสัญญาเช่ากัน 1 ปี และระบุว่าถ้าครบกำหนดแล้วไม่บอกเลิกก็ให้ถือว่าสัญญามีอายุต่อไปตามเดิม แต่ตามเจตนาอันแท้จริงกับการที่ประพฤติต่อกันเป็นเรื่องเช่ากันต่อไปโดยไม่มีกำหนดเวลาดังนี้ ถือว่าการเช่าต่อๆ ไปเป็นการเช่าไม่มีกำหนดเวลา ประชุมใหญ่ครั้งที่ 14/2486