คำพิพากษาศาลฎีกา ปี พ.ศ. 2482 — หน้า 14

สัญญาเช่าโกดัง เป็นสัญญาเช่าอสังหาริมทรัพย์ ต้องมีหลักฐานเป็นหนังสือตาม ป.ม.แพ่งฯมาตรา 538 ฉะนั้น ผู้เช่าจะขอนำสืบพยานบุคคลว่านอกจากที่ปรากฎในข้อสัญญาเช่า ที่ทำกันไว้เป็นลายลักษณ์อักษรแล้ว ยังมีข้อตกลงด้วยวาจาเพิ่มเติมต่อไปอีก รวม 4 ข้อ หาได้ไม่เพราะข้อตกลงนั้นย่อมเป็นส่วนหนึ่งของสัญญาเช่าอสังหาริมทรัพย์นั้นเอง จึงต้องห้ามตามมาตรา 44 แห่งป.ม.วิ.แพ่ง.
จำเลยผู้เช่าได้ทำสัญญาเช่าโกดังจากโจทก์ และจำเลยได้ใช้ทรัพย์ที่เช่าคือโกดังและได้ชำระค่าเช่า แก่โจทก์ตามสัญญาแล้ว จำเลยจะต่อสู้ว่าโกดังเป็นของผู้อื่น โจทก์ไม่มีสิทธิให้เช่านั้น ไม่ได้.

โจทก์ฟ้องเรียกเงินผลประโยชน์ที่ดินจากจำเลยซึ่งเป็นผู้จัดการ เป็นหน้าที่ของจำเลยต้องนำสืบว่าตนได้รับผลประโยชน์มาและแบ่งให้โจทก์ไปแล้วเท่าใดอย่างใด,
อุทธรณ์ฎีกา,
ฟ้องเรียกเงิน 1500 บาท ศาลชั้นต้นตัดสินให้ 200 บาท ศาลอุทธรณ์แก้ให้ 965 บาท ดังนี้เป็นแก้มากฎีกาในข้อเท็จจริงได้

คำพิพากษาที่วินิจฉัยถึงกรรมสิทธิแห่งทรัพย์สินใด ๆ เป็นคุณแก่คู่ความฝ่ายใดอาจใช้ยันแก่บุคคลภายนอกได้ เว้นแต่บุคคลภายนอกจะพิสูจน์ได้ว่าตนมีสิทธิดีกว่าโจทก์เคยฟ้องคดีเกี่ยวกับ+รายพิพาท ศาลได้วินิจฉัย+ที่พิพาทนี้ เป็นกรรมสิทธิของโจทก์ เมื่อจำเลยในคดีนี้ต่อสู้เถียงสิทธิกับโจทก์ต้องมีหน้าที่นำสืบว่าตนมีสิทธิดีกว่าโจทก์ เมื่อจำเลยไม่นำสืบตามข้อต่อสู้+ไม่อาจหักล้างความสันนิษฐานนั้นได้ ฎีกาอุทธรณ์

เมื่อปรากฏว่าจำเลยเคยกระทำผิดมาก่อนและโจทก์ขอให้เพิ่มโทษฐานไม่เข็ดหลาบมาในฟ้องด้วย ดังนี้ ศาลจะไม่เพิ่มโทษจำเลยเพราะจำเลยรับสารภาพมิได้

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำผิดในเวลากลางคืน ทางพิจารณาปรากฎว่าจำเลยทำผิดในเวลากลางวัน เรียก+ข้อเท็จจริงในทางพิจารณา+กับในฟ้อง ต้องยกฟ้อง อ้างฎีกาที่ 1199/2479

โจทก์ฟ้องบรรยายข้อเท็จจริงว่าจำเลยได้มอบโรงไฟฟ้าให้พวกโจทก์แล้วกลับมาแจ้งความเท็จว่าพวกโจทก์บุกรุกแต่โจทก์กลับนำสืบว่าโจทก์ไม่ได้เข้าไปในโรงไฟฟ้าในวันกล่าวหาแต่จำเลยกลับไปแจ้งความว่าโจทก์บุกรุกเข้าไปในโรงไฟฟ้าดังนี้ เป็นการสืบนอกเหนือข้อเท็จจริงในฟ้อง ศาลไม่ลงโทษจำเลย
คดีอาญาที่ศาลล่างทั้ง 2 ได้ยกฟ้องโจทก์ยืนกันมา โจทก์จะฎีกาในข้อเท็จจริงมิได้

พฤตติการณ์ที่ถือว่าจำเลยวิ่งราวทรัพย์
ประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.158,192, โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำผิดวันที่ 17 มกราคม 2481 และวงเล็บว่าแรม 12 ค่ำเดือนยี่ ผู้เสียหายเบิกความว่าจำเลยทำผิดวันแรม 12 ค่ำเดือน 3 ซึ่งตรงกับวันที่ 17 มกราคม 2481 ดังนี้ลงโทษจำเลยได้

บิดาผู้ตายมีอำนาจเป็นโจทก์ฟ้องผู้ที่ฆ่าบุตร์ของตนได้ โดยถือว่าเป็นผู้เสียหายถึงแม้ผู้ตายจะมีภรรยาแล้วก็ตาม

ขว้างลูกระเบิดเพื่อจะ+ร้ายผู้หนึ่ง แต่พลาดโดนผู้อื่นถึงตายเข้า+นี้ต้องมีความผิดฐาน+คนตายโดยเจตนา+กัน

พฤตติการณ์ที่ถือว่าเป็นการฆ่าคนตายโดยป้องกัน+สมควรแก่เหตุ+นันขึ้นไปจับบุคคลถึง+เรือนเขาโดยไม่มีหมาย+กรณีไม่เข้าในข้อยกเว้น 4 ประการของมาตรา 78 แห่งประมวลวิธีพิจารณาอาญา ดังนี้ การกระทำของกำนันไม่ถือว่าเป็นการกระทำของเจ้าพนักงานผู้กระทำตามหน้าที่