คำพิพากษาศาลฎีกา ปี พ.ศ. 2483 — หน้า 16

ยกฟ้อง

เมื่อ มีฎีกาในปัญหาข้อ กฎหมาย ศาลล่างวินิจฉัยข้อเท็จจริงต้องกันมาอย่างไรศาลฎีกาต้องฟังข้อเท็จจริงตามนั้น

ขอให้ขับไล่

บิดาทำการร้องทุกข์แทนบุตรซึ่งยังไม่บรรลุนิติภาวะได้ ข้อเท็จจริงที่ศาลล่างทั้ง 2 ฟังต้องกันมาและลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกิน 5 ปี นั้น ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้

ความผิดตามมาตรา 189 นั้น อัยยการจะนำคดีขึ้นว่ากล่าวได้ก็ต่อเมื่อผู้เสียหายได้ร้องทุกข์ขอให้ว่ากล่าว อ้างฎีกาที่ 1459/2482

การที่โจทก์ขอแก้สถานที่ซึ่งจำเลยกระทำผิดในฟ้องก่อนสืบพะยานนั้น เป็นการขอแก้ราบละเอียดและไม่เป็นเหตุให้จำเลยหลงต่อสู้คดีโจทก์ขอแก้ได้

กล่าวในฟ้องแต่เพียงว่าจำเลยแจ้งเท็จต่อเจ้าพนักงานโดยไม่ระบุว่าเจ้าพนักงานอะไร ขอให้ลงโทษตามมาตรา 334 ข้อ 1 เช่นนี้ ลงโทษจำเลยตามมาตรานี้มิได้ การที่จำเลยเข้าใจตนว่าอยู่ในฐานะเสมือนผู้ต้องหาและตอบคำถามของเจ้าพนักงานอันไม่ตรงกับความจริง เพื่อให้ตนพ้นผิดนั้นไม่เรียกว่าเป็นการแจ้งความตามมาตรา 118 เมื่อการกระทำของจำเลยไม่เป็นผิดตามโจทก์ฟ้องแล้วแม้จำเลยจะได้ให้การรับสารภาพก็ไม่ทำให้จำเลยมีความผิดไปได้ การขอเพิ่มเติมฟ้องนั้นจะต้องเป็นหารยื่นคำร้อง จะขอสืบพะยานเอาเองนั้น+ได้ไม่

ลักษณของฐานแผลที่จะมีความบาดเจ็บทุพพลภาพตามมาตรา 254 หรือไม่

ประกาศกรมสรรพสามิตต์ลงวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2482 เมื่ออธิบดีกรมสรรพสามิตต์ ประกาศกำหนดจำนวนไพ่ที่บุคคลจะพึงมีไว้ในความีรอบครองและได้กำหนดระยะเงาลสุดสิ้นของประกาศนี้ไว้ด้วย ฉะนั้นผู้ใดมีไพ่พ้นระยะเวลานั้นแล้ว ย่อมไม่มีความผิด

คดีต้องห้ามฎีกา แต่มีผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ทำความเห็นแย้งซึ่งในความเห็นแย้งนั้นไม่มีคำอนุญาตให้ฎีกา ดังนี้ คู่ความจะฎีกาหาได้ไม่