คำพิพากษาศาลฎีกา ปี พ.ศ. 2473 — หน้า 17

จำเลยสมคบกันไปลักทรัพย์ เจ้าทรัพย์ไล่ตาม จำเลยคนหนึ่งยิงเจ้าทรัพย์ตายดังนี้ จำเลยนอกจากคนที่ยิงเจ้าทรัพย์มีผิดฐานลักทรัพย์เท่านั้น

จำเลยแก้รายงานและบัญชีจำนวนเงินค่าปรับ จำนวนเงิน 6 บาท เปน 4 บาท เพื่อให้ตรงกับความจริง ต้องมีผิดฐานปลอมหนังสือ

จำเลยเบิกความเปนพะยานต่ออำเภอว่าเขาเปนผู้ร้ายลักทรัพย์ ซึ่งความจริงจำเลยทราบแล้วว่ามิได้มีการทำผิดเกิดขึ้นเลยดังนี้ จำเลยมีผิดตาม ม.118 จำเลยรับบอกเล่าจากเจ้าทรัพย์ว่ามีผู้ร้ายลักทรัพย์ไป จึงนำความไปแจ้งต่อเจ้าพนักงานว่าเขาเปนผู้ร้ายดังนี้ จำเลยไม่มีผิด พรบ ฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2461 ม.8 ศาลเดิมวางบท 118 ให้จำคุกจำเลย 2 เดือน ศาลอุทธรณ์แก้วางบท 58 ให้จำคุก 1 ปี จำเลยฎีกาได้ วิธีพิจารณาอาญา จำเลยผู้ซึ่งยังมิได้ฟังคำตัดสินมีฎีกาขึ้นมา คดีส่วนตัวจำเลยเหล่านี้ ต้องงดการวินิจฉัยไว้ก่อน

รื้อถอนประกาศขอจับจองที่ดินซึ่งเจ้าพนักงานปิดไว้ แม้ทำโดยไม่เจตนาร้ายก็มีผิด

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยหมิ่นประมาท โดยจำเลยกล่าวว่าโจทก์เปนผีกะเข้าสิงและกินคนหลายคนดังนี้ ศาลไม่รับฟ้องไว้พิจารณา เพราะไม่ใช่ข้อความที่เปนหมิ่นประมาท

เมื่อตัวการซึ่งต้องหาว่าฆ่าเขาตายศาลตัดสินว่าไม่มีผิดแล้ว ผู้ซึ่งต้องหาฐานสมรู้ก็ไม่มีผิดด้วย

การริบของกลางอยู่ในดุลยพินิจของศาล พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ ม.3 ศาลล่างทั้ง 2 ไม่ริบแหของกลางแล้วโจทก์ฎีกาไม่ได้

ที่ดิน จำนอง ดอกเบี้ยซึ่งเกิดจากหนี้จำนองและคดีเกิดก่อนใช้ประมวลแพ่ง แม้จะค้างชำระมาเกิน 10 ปีก็ดี ก็เรียกได้จะยกอายุความ 10 ปีมาใช้ไม่ได้

ผู้เช่าใช้ของโดยชอบไม่ต้องรับผิดวิธีพิจารณาแพ่งหน้าที่นำสืบผู้ให้เช่าต้องสืบว่าผู้เช่าใช้ทรัพย์โดยมิชอบ

คำรับชั้นไต่สวนฟังเปนพะยานยันจำเลยไม่ได้