คำพิพากษาศาลฎีกา ปี พ.ศ. 2482 — หน้า 17

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยปลอมจดหมายของผู้มีชื่อและจัดพิมพ์โฆษณาจดหมายปลอมนั้น ทางพิจารณาโจทก์แถลงรับว่า ไม่มีการปลอมในต้นฉะบับจดหมายนั้น มีแต่ในใบโฆษณาดังนี้ ถือว่าทางพิจารณาต่างกับฟ้อง ต้องยกฟ้อง

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกัน+ผู้ตายโดยเจตนาจะฆ่า+พิจารณาได้ความเพียงว่าจำเลยมีส่วนทำร้ายผู้ตาย +นั้น ก็ลงโทษฐานทำร้ายร่างกาย ตาม ม.338 (3) ได้.

พ.ร.บ.ควบคุมกิจการค้าขายอันกระทบกระเทือนความปลอดภัยฯ พ.ศ.2471 ม.7,8 สัญญาประกันภัยที่ทำขึ้นโดยผู้เอาประกันภัยไม่ทราบถึงความสมบูรณ์ของผู้รับประกันภัยนั้นำไม่ตกเป็นโมฆะประกอบการประกันภัยโดยไม่ได้รับอนุญาต ไม่ใช่นับอายุความตั้งแต่วันทำสัญญา ต้องเริ่มนับอายุความตั้งแต่วันสิ้นสัญญา

ฟ้องโจทก์ข้อ 1 ว่าจำเลยมีปืนไม่ได้รับอนุญาต ข้อ 2 ว่าจับจำเลยได้พร้อมด้วยใบอนุญาตขาดอายุแล้ว ขอให้ลงโทษตาม ม.52,59 ทางพิจารณาได้ความว่าปืนของกลางมีใบอนุญาตแต่ขาดอายุแล้วดังนี้ ลงโทษจำเลยตาม ม.59 ได้ ไม่เรียกว่าข้อเท็จจริงตามทางพิจารณา+กับฟ้อง

ได้รับอนุญาตให้จำหน่าย+ดองยาตามตำราที่ได้อนุญาตจากเจ้าหนักงาน+นั้น เมื่อปรากฎว่าวัตถุใช้ในการดองนั้นไม่ทำให้ยาเปลี่ยนแปลงอย่างใด + การดองสุรานั้นก็ไม่ต้องกระทำต่อหน้าเจ้าพนักงาน.

จำเลยฆ่าสุกรโดยมิได้รับอนุญาตเจ้าพนักงานจับได้พร้อมด้วยเนื้อสุกรของกลาง เจ้าพนักงานได้เอาเนื้อสุกรไปขายได้เงินมารักษาไว้เป็นของกลาง ต่อไปดังนี้ เงินค่าขายสุกรได้นี้ไม่เป็นของพึงริบ ต้องคืนให้จำเลยไป

การวินิจฉัยว่าจะมีการเลียนแบบเครื่องหมายการค้าหรือไม่ต้องเทียบเครื่องหมายทั้ง 2 ประกอบกับคำพะยานซึ่งแสดงว่าผู้ซื้อสินค้าจะหลงว่าสินค้าอันหนึ่งเป็นอีกอันหนึ่งหรือไม่,
ประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม. 248,
คดีฟ้องขอห้ามมิให้ใช้เครื่องหมายการค้าที่จดทะเบียนไว้และไม่ได้ตั้งทุนทรัพย์มาเมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นให้ยกฟ้องโจทก์ ๆ ฎีกาได้แต่ปัญหาข้อกฎหมาย, พฤตติการณ์ที่ถือว่าฎีกาของโจทก์เถียงในปัญหาข้อเท็จจริง.

แผนที่หลังโฉนดผิดจากความจริง ศาลก็ไม่ถือตามแผนที่นั้น ประมวลวิธีพิจารณาแพ่ง ม.247,270
ปัญหาที่ว่าศาลอุทธรณ์พิพากษาคดีโดยอาศัยคำพะยานหลักฐานในท้องสำนวนหรือไม่เป็นปัญหาข้อกฎหมาย

การที่ศาลชั้นต้นใช้ดุลยพินิจงดไม่ให้จำเลยนำสืบพะยานต่อไปอันเป็นข้อแพ้ชนะในคดีดังนี้ เป็นการมิชอบด้วยกระบวนการพิจารณา ศาลฎีกาย้อนสำนวนให้ศาลชั้นต้นสืบพะยานที่งดต่อไปแล้วพิพากษาใหม่,อุทธรณ์ฎีกา
ศาลชั้นต้นใช้ดุลยพินิจงดสืบพะยานฝ่ายจำเลยแล้วพิพากษาลงโทษปรับจำเลยมา 60 บาท ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตาม ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าศาลชั้นต้นใช้ดุลยพินิจมิชอบด้วยกระบวนการพิจารณาให้ย้อนสำนวนให้ศาลชั้นต้นสืบพะยานที่งดแล้วพิพากษาใหม่+หมายเหตุ คดีนี้คู่ความจะฎีกาได้ฉะเพาะแต่ปัญหาข้อกฎหมายตาม ประมวลวิธีพิจารณาความอาญา ม.218

พฤตติการณ์ที่ถือว่าคำเบิกความของจำเลยซึ่งเป็นเท็จนั้นไม่ใช่ข้อสำคัญในคดี
ปัญหาข้อเท็จจริงคำเบิกความเท็จเป็นข้อสำคัญในคดีหรือไม่เป็นปัญหาข้อเท็จจริงหมายเหตุ เรื่องนี้ได้นำเสนอที่ประชุมใหญ่เพื่อวินิจฉัยว่าที่จะเป็นข้อความสำคัญในคดีนั้นจะต้องเป็นฉะเพาะแต่ข้อความที่นำไปสู่การแพ้ชนะ เท่านั้นหรือไม่ที่ประชุมใหญ่ถือว่าปัญหาเช่นนี้เป็นปัญหาข้อเท็จจริง