คำพิพากษาศาลฎีกา ปี พ.ศ. 2486 — หน้า 17

ผู้ตายเมาสุราถือไม้เข้าไปด่าท้าทายและบุกรุกขึ้นไปบนบันไดเรือนจำเลยจำเลยร้องห้ามแล้วไม่ฟัง ยังตีจำเลยอีก จำเลยจึงใช้ไม้ตีตอบไปเพียง 1 ที ขณะที่ยืนอยู่บนเรือนของตน และปรากฏว่าเมื่อเมาสุราแล้วมักอาละวาดเที่ยวด่าคนอื่นตามชอบใจ ซึ่งมีความประพฤติไปในทางอันธพาลเช่นนี้การกระทำของจำเลยไม่เป็นการเกินสมควรแก่เหตุ

พรึติการน์ที่ถือว่าการกะทำของจำเลยไม่เปนการเกินสมควนแก่เหตุ.

เติมข้อความลงในใบอนุญาตทำไม้ซึ่งอำเภอออกให้แล้วนำมาอ้างเป็นพยานในคดีแพ่งซึ่งตนถูกฟ้องเรียกค่าเสียหาย หากการเติมข้อความไม่ทำให้เสียหายแก่คดีของโจทก์ซึ่งฟ้องเรียกค่าเสียหายนั้นอย่างไรแล้วโจทก์ย่อมไม่มีอำนาจฟ้องว่าจำเลยปลอมหนังสือเพราะไม่เป็นผู้เสียหายตามวิธีพิจารณาความอาญา

เติมข้อความลงไนไบอนุญาตทำไม้ซึ่งอำเพอออกไห้แล้วนำมาอ้างเปนพยานไนคดีแพ่งซึ่งตนถูกฟ้องเรียกค่าเสียหาย หากการเติมข้อความไม่ทำไห้เสียหายแก่คดีของโจทซึ่งฟ้องเรียกค่าเสียหายนั้นหย่างไรแล้ว โจทย่อมไม่มีอำนาดฟ้องว่าจำเลยปลอมหนังสือเพราะไม่เปนผู้เสียหายตามวิธีพิจารนาความอาญา.

ถ้ามีบุคคลหลายคนเรียกเอาสังหาริมทรัพย์เดียวกันโดยอาศัยหลักกรรมสิทธิ์ต่างกัน ถ้าทรัพย์สินนั้นตกอยู่ในครอบครองของฝ่ายใด บุคคลนั้นย่อมมีสิทธิดีกว่าบุคคลอื่นๆ แต่ต้องได้ทรัพย์นั้นโดยมีค่าตอบแทนและโดยสุจริต ซื้อทรัพย์แล้วคงให้อยู่ในความครอบครองของผู้ขายแล้วผู้ขายขายให้คนที่ 3 คนที่ 3 ซื้อไว้โดยสุจริตและเอาทรัพย์ไปแล้วคนซื้อเดิมฟ้องเรียกจากคนที่สามไม่ได้(ประชุมใหญ่)

ถ้ามีบุคคลหลายคนเรียกเอกสังหาริมทรัพย์เดียวกันโดยอาสัยหลักกัมสิทธิ์ต่างกัน ถ้าทรัพย์สินนั้นตกหยู่ไนครอบครองของฝ่ายได้ บุคคลนั้นย่อมมีสิทธิดีกว่าบุคคลอื่น ๆ แค่ต้องได้ทรัพย์นั้นโดยมีค่าตอบแทนและโดยสุจริต.
ซื้อทรัพย์แล้วคงไห้หยู่ไนความครอบครองของผู้ขายแล้วผู้ขายขายไห้คนที่ 3 ๆซื้อไว้โดยสุจริตและเอาทรัพย์ไปแล้วคนซื้อเดิมฟ้องเรียกจากคนที่สามไม่ได้.

จำเลยกับผู้ตายดื่มสุราอยู่ด้วยกันบนเรือน ผู้ตายชวนจำเลยไปที่ถนนจำเลยไม่ไปผู้ตายชักมีดขู่ทำท่าจะแทงจำเลย จำเลยจึงตบหน้าผู้ตายแล้ววิ่งหนีไปที่ชานเรือนผู้ตายไล่แทงจำเลยถูกที่สะบักซ้ายโลหิตไหลโทรมตัว จำเลยเอาชะแลงตีผู้ตาย 1 ทีที่โคนหน้าผากล้มลงผู้ตายหนีลงจากเรือน จำเลยถือชะแลงกระโดดตามไปตีผู้ตายด้วยชะแลงอีก 2 ทีและจะตีอีกแต่มีผู้ห้ามไว้จึงหยุด ผู้ตายอยู่ได้ 6 วันจึงตาย เห็นว่าเหตุเกิดตอนบนเรือนนั้นจำเลยทำโดยป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุไม่มีความผิดอาญา ตอนทำร้ายผู้ตายข้างล่างเนื่องมาจากการที่ผู้ตายแทงจำเลยเป็นการยั่วโทสะจำเลยลงมาตีในทันใดยังไม่มีเจตนาฆ่าจำเลยมีความผิดฐานทำร้ายผู้อื่นเป็นเหตุให้เขาถึงแก่ความตายโดยอ้างเหตุบันดาลโทสะ

พรึติการน์ที่ถือว่าเปนการป้องกัน ยั่วโทสะ และไม่มีเจตนาค่าไห้ตาย.

เงินเหรียนบาทเปนเหรียนกสาปน์ชนิดหนึ่งตาม พ.ร.บ.เงินตรา(ฉบับที่ 9) 2485 ม. 3 และหยู่ไนความหมาย ม. 3 แห่ง พ.ร.บ.เงินตราไนภาวะฉุกเฉิน(ฉบับที่ 2) 2485
พรึติการน์ที่ถือว่ามีเหรียนกสาปน์ไว้ไนครอบครองจำนวนไม่เกินสมควน

เงินเหรียญบาทเป็นเหรียญกษาปณ์ชนิดหนึ่งตามพระราชบัญญัติเงินตรา (ฉบับที่ 9) พ.ศ.2485 มาตรา 3 และพระราชบัญญัติเงินตราในภาวะฉุกเฉิน (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2485 มาตรา 3 การที่จำเลยเป็นพ่อค้าขายเครื่องทองรูปพรรณนำเงินเหรียญจำนวน 400 บาท กับธนบัตรจำนวน 350 บาท ขึ้นรถไฟจากบุรีรัมย์จะไปซื้อทองที่จังหวัดนครราชสีมานี้ไม่เป็นจำนวนเกินสมควรหรือเกินจำเป็นอันจะถือว่าเป็นผู้ค้าเหรียญกษาปณ์ได้ การกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นความผิด