คำพิพากษาศาลฎีกา ปี พ.ศ. 2481 — หน้า 20

จำนองโอนทรัพย์ที่จำนองบุคคลภายนอกไป เมื่อผู้รับ+บอกกล่าวความประสงค์บังคับจำนองแก่ผู้รับโอนแล้วสิทธิจำนองย่อมครอบถึงดอก+แห่งทรัพย์ที่จำนอง แต่นั้นผู้รับจำนองมีสิทธิจะเรียกผู้รับโอนทรัพย์สินจำนองส่งมอบดอกผลที่เกิดขึ้นแท้จริงให้แก่ตน แต่จะเรียกค่าสินไหมทดแทนอื่นใดอีกมิได้
โจทก์ส่งพะยานเอกสารเพิ่มเติมติดท้ายอุทธรณ์ขึ้นมาด้วยศาลอุทธรณ์จะรับฟังพะยานหลักฐานเช่นนี้หรือไม่ย่อมอยู่+ดุลยพินิจของศาลล่าง
สนธิสัญญาทางไมตรีระหว่างสยามกับอังกฤษ หมายเหตุ โจทก์ฎีกา วันที่ 8 มีนาคม 2480

ขายสุรานอกร้อนผิดใบอนุญาต
ผู้รับอนุญาตให้ตั้งร้านจำหน่ายสุราประเภท 2 เอาน้ำสุราไปฝากร้านอื่นขายนับว่าเป็นการขายสุรานอกร้านผิดใบอนุญาต กรณีที่ไม่เป็นฟ้องเคลือบคลุม

จำเลยขับรถยนตร์โดยสารด้วยความประมาทเป็นเหตุให้โดนขึ้นกับรถไฟ และในขณะที่รถยนตร์อยู่ห่างจากรถไฟราว 6-7 วา คนดดยสารในรถจำเลยคนหนึ่งกระโดดหนีเป็นเหตุให้ถึงแก่ความตายดังนี้ ต้องถือว่าความตายนั้นเป็นผลใกล้ชิด+เหตุแห่งการขับรถยนตร์โดยประมาทจำเลยต้องมีผิดฐานทำให้คนตายโดยประมาท

ส่วนย้ายสตางค์ปลอมเพื่อให้ผู้จำหน่ายสตางค์ปลอม+ถูกจับกุม ไม่มีผิดฐาน+รู้ในการจำหน่ายสตางค์ปลอมนั้น แต่เป็นผิดตาม ม.154
ฟ้องว่าสมคบกันมีสตางค์ปลอมไว้จำหน่ายจะลงโทษ+ซ่อนเร้นทำลายสักขีพะยานมิได้

กล่าวแก่ราษฎรว่านายกมนตรีและรัฐมนตรีใช้ให้+ดูการกระทำของพวกสัตวแพทย์ สัตว์ของใครจะ+ฉีดยาก็อย่าย่อมให้ฉีดดังนี้+ไม่เข้าลักษณปลอมตนไปกระทำการเป็นเจ้าพนักงาน

ขับรถรางเมื่อจะผ่านทางแยกไม่ได้ขับให้ช้าลงพอสมควร และไม่ได้ให้สัญญาณเสียก่อนในระยะเวลาพอสมควรที่จะทำให้ผู้ใช้ทางสัญจรไปมาได้ยินล่วงหน้าต้องมีความผิดตาม พ.ร.บ.จราจร ม.13,32
ถนนสายใหญ่ที่มีถนนซอยตัดมาบรรจบที่ ๆ ถนนสอบสายตัดกันนี้เรียกว่าทางแยก
คดีอาญาศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ปรับจำเลย 12 บาท จำเลยฎีกาได้แต่ฉะเพาะปัญหาข้อกฎหมาย

การที่ผู้จำนองและผู้รับจำนองถึงแก่ความตายและทายาทของทั้ง 2 ฝ่ายเข้าสวมสิทธิ์เป็นผู้จำนองและผู้รับจำนองต่อไปเช่นนี้ไม่มีลักษณเป็นการแปลงหนี้ตามกฎหมาย
ผู้จำนองตายทายาทของผู้จำนองได้ไปขอโอนรับมฤดกลงนามเป็นเจ้าของในหน้าโฉนดที่ดินที่จำนองแล้วมอบโฉนดให้ผู้รับจำนองยึดถือไว้ต่อไปดังนี้ ถือว่าทายาทของผู้จำนองยอมรับสภาพสิทธิเรียกร้องตามสัญญาจำนอง อายุความย่อมสดุดหยุดลงเป็นโทษแก่ลูกหนี้ ย่อมเป็นโทษแก่ผู้ค้ำประกันด้วยสัญญามีข้อความว่าถ้าแม้ที่ดินราคาไม่พอกับต้นเงินที่รับจำนองไว้ จะยอมใช้ให้จนครบดังนี้ ถือว่าเป็นสัญญาค้ำประกัน

ศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพะยานโจทก์แล้วพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์กลับให้ศาลชั้นต้นดำเนินการพิจารณาต่อไป คำสั่งของศาลอุทธรณ์เช่นนี้ ไม่เป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา จำเลยฎีกาได้
อ้างฎีกาที่ 1654/2479

พิมพ์โฆษนากล่าวว่าปลัดอำเภอทำการไต่สวนดีไม่ชอบ ช่วยผู้กระทำ+และขู่เข็ญตัวผู้ถูกทำร้ายและพยานของผู้ถูกกระทำร้ายดังนี้ เป็นเรื่องใส่ความทำให้การเสียชื่อเสียงตาม ม.282 แต่ไม่ผิดตาม ม.116 เพราะไม่เป็นการสบประมาทดูถูกหรือด่า

โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากที่รายพิพาท จำเลยต่อสู้ครอบครองปรปักษ์ในชั้นพิจารณาจำเลยเบิกความเป็นพะยานว่าที่พิพาทเป็นของตายายจำเลยจำเลยอาศัยอยู่ดังนี้ แสดงว่าจำเลยมิได้ปกครองที่พิพาทด้วยเจตนาจะยึดถือเพื่อตน จึงไม่ได้กรรมสิทธิ