คำพิพากษาศาลฎีกา ปี พ.ศ. 2482 — หน้า 21

จำเลยรับของโจรแล้วซ่อนไว้ กำนันไปจับของกลางและจำเลยโดยไม่มีหมายจำเลยใช้อาวุธต่อสู้ แต่ทำร้ายกำนันไม่ได้ดังนี้จำเลยไม่มีความผิดตาม ม.120 และจะริบอาวุธนั้นไม่ได้ รับของโจรนำไปซ่อนไว้แล้ว กำนันไม่มีอำนาจจับกุมโดยไม่มีหมาย เพราะไม่ใช่ความผิดซึ่งหน้า

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมัครใจทำร้ายซึ่งกันและกันจนมีบาดเจ็บ แต่มิได้ระบุว่าใครทำร้ายใคร เมื่อไม่ได้ความว่าจำเลยสมัครใจเข้าต่อสู้ทำร้ายตามฟ้องแล้ว จะลงโทษจำเลยฐานทำร้ายร่างกายไม่ได้กรณีเช่นนี้ไม่เข้า ม.192 วรรคท้าย แห่งประมวลวิธีพิจารณาอาญาด้วย.

จำเลยปลอมใบกำกับสินค้าและจดข้อความเท็จลงในใบขนสินค้าเพื่อหลีกเลี่ยงค่าภาษี ต้องมีความผิดฐานปลอมหนังสือด้วย
กฎหมายอาญา ม.222,224 ไม่แตกต่างกับ พ.ร.บ.ศุลกากร ม.99 ตามความหมายของ ม.120 แห่ง พ.ร.บ.ศุลกากร

การที่โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.สัตว์พาหนะ ม.20 และกฎหมายอาญา ม.321 ไม่ได้หมายความว่าโจทก์ประสงค์ให้แยกลงโทษ แต่เพราะตาม พ.ร.บ.สัตว์พาหนะไม่มีบัญญัติกำหนดโทษไว้ จึงต้องนำ ม.321 แห่งกฎหมายอาญามาปรับโทษ

จำเลยใช้ตั๋วรถไฟที่หมดอายุ+โดยสารรถไฟมา ต้อง+ว่าจำเลยโดยสารรถไฟโดยไม่มีตั๋ว เปนการฝ่าฝืนบังคับของผู้บัญชาการ+มีผิดตามกฎหมายข้าง+

รับมฤดกที่ดินแปลง 1 ร่วมกันมา ฝ่ายใดจะฟ้องขอแบ่งฉะเพาะบางส่วนของที่ดินแปลงนั้นไม่ได้(หมายเหตุ เพราะสภาพแห่งทรัพย์ไม่เปิดช่องให้ตัดบางส่วนมาแบ่งกันได้) พฤตติการณ์ที่เป็นการวินิจฉัยนอกประเด็น

ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลย 9 เดือน แล้วส่งตัวไปกักกัน 4 ปี ศาลอุทธรณ์แก้เป็นว่าไม่ต้องส่งตัวไปกักกัน นอกนั้นยืนตาม ดังนี้ โจทก์ฎีกาในข้อเท็จจริงในเรื่องโทษกักกันได้ เพราะศาลล่างทั้ง 2 ตัดสินกลับกันมา

ผู้ได้รับเลือกตั้งเป็นผู้แทนราษฎรให้คำมั่นและเลี้ยงสุราอาหารแก่ราษฎรในหน่วยเลือกตั้ง 2 แห่ง แต่ถึงแม้ว่าจะเอาคะแนนการเลือกตั้งของผู้ได้รับเลือกตั้งในหน่วย 2 แห่งนี้ไปเพิ่มให้แก่ผู้ได้เป็นที่ 2 ก็ตาม คะแนนของผู้ได้รับเลือกตั้งก็ยังมากกว่าอยู่อีก ดังนี้ เมื่อการกระทำนั้นมิได้มุ่งเจาะจงบุคคลสำคัญอันจะก่อให้เกิดอิทธิพลแผ่ทั่วทั้งเขตต์เลือกตั้งแล้ว ก็ยังไม่สมควรเพิกถอนการเลือกตั้งการที่ผู้ได้รับเลือกตั้งกระทำผิด พ.ร.บ.เลือกตั้งนั้นเป็นคนละเรื่องกับการใช้ดุลยพินิจในทางแพ่งเพื่อเพิกถอนการเลือกตั้งศาลไม่จำต้องสั่งให้เลือกตั้งใหม่เสมอไป,
อ้างฎีกาที่ 897/2480 ค่าธรรมเนียม

++ที่คำขอแถลงกล่าวว่าจะมาแถลงในขั้นพิจารณาศาลฎีกาแต่ถ้าไม่มาให้ถือ+ไม่ติดใจแถลง " นั้นเป็นคำขอที่ไม่แน่นอนเป็นการไม่สมควร ศาลฎีกา+งดไม่นัดแถลงให้ตัดสินตามข้อตกลงประชุมใหญ่ครั้งที่ 2/2482)

ศาลมีอำนาจลงโทษจำเลยตามฐานความผิดที่ถูกต้องนอกไปจากบทมาตราที่อ้างได้ ในเมื่อไม่เป็นการเกินคำขอ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีสาตราวุธเข้าไปลักทรัพย์เขาถึงในเคหะสถานในเวลาค่ำคืน แต่ขอให้ลงโทษ ตาม ม.293,294 แม้ โจทก์จะสืบสมตามคำบรรยายฟ้องอันเป็นความผิด ตาม ม.295 แล้วก็ตามก็จะลงโทษตามมาตรานั้นไม่ได้ เพราะเป็นการเกินคำขอ
อ้างฎีกาที่ 368/2480 907/2480 และ 1725/2480