คำพิพากษาศาลฎีกา ปี พ.ศ. 2477 — หน้า 22

การพิจารณาคดีส่วนแพ่งซึ่งคู่ความได้ว่ากล่าวเป็นทางอาชญากันแล้ว ศาลต้องฟังข้อเท็จจริงจากคำพิพากษาในคดีอาชญาแต่หลักนี้ไม่ใช้บังคับสำหรับผู้ที่มิได้เป็นคู่ความในคดีอาชญาด้วย อ้างฎีกาที่ 1056-1057 พ.ศ.2472 ค่าเสียหายไกลกว่าเหตุค่าใช้จ่ายที่โจทก์ต้องเสียไปในการฟ้องร้องคดีอาชญา นั้นจำเลยในคดีอาชญาไม่ต้องรับผิดชดให้เมื่อศาลสูงเห็นว่าศาลล่างงดสืบพะยานของคู่ความไม่ถูกต้องแล้ว ก็ต้องให้ศาลล่างสืบพะยานต่อไปแล้วพิพากษาใหม่ตามรูปความ ค่าธรรมเนียม

ปล่อยจำเลย

ลักษณพะยาน คำพะยานบอกเล่า เบิกความเป็นพะยานในข้อที่เป็นคำพะยานบอกเล่านั้นจะเป็นความเท็จหรือไม่ก็ไม่เป็นข้อสำคัญในคดีพอที่จะเป็นผิดฐานเบิกความเท็จ คำเบิกความของพะยานในข้อที่เป็นคำพะยานบอกเล่านั้นใช้ยันคู่ความไม่ได้

ที่ดิน ปกครองปรปักษ์ +ที่ดินตีใช้หนี้ แม้การ+นั้นทำไม่ถูกต้องตามกฎหมายหากได้ปกครอง+เกิน 9-10 ปี ผู้รับได้กรรมสิทธิ+โอนที่ดินโดยมิได้ทำให้ถูกต้องตามแบบที่กฎหมายกำหนดไว้ ผู้รับโอนก็มีอำนาจให้ผู้โอนปกครองที่ดินแทนตนได้ วิธีพิจารณาความแพ่ง ร้องขัดทรัพย์ ฎีกาอุทธรณ์ ปัญหาข้อเท็จจริง คดีที่ต้องห้ามคู่ความหยิบยกข้อเท็จจริงขึ้นกล่าวเอาเองศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย

ปล่อยจำเลย

คดีนี้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นนักโทษวิวาทชกต่อยกันไม่ถึงบาดเจ็บในเรือนจำขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณอาชญามาตรา ๓๓๕ ข้อ ๖
ศาลเดิมเห็นว่าคดีเรื่องนี้การวิวาทต่อสู้ของจำเลยมิได้กระทำแก่กันที่ถนนหลง หรือที่สาธารณสถานจะลงโทษตามบทที่โจทก์ขอไม่ได้ ให้ยกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยตามบทที่จำเลยกระทำผิดคือมาตรา ๓๓๘ ข้อ ๓
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลเดิม
โจทก์ฎีกาว่าลงโทษได้ตามนัยฎีกาที่ ๗๗๙/๒๔๖๒ ที่ ๖๙๖/๒๔๖๖ ที่ ๔๓๒/๒๔๗๒ ที่ ๑๐๔๒/๒๔๖๗ แลที่๖๓๐/๒๔๗๔
ศาลฎีกาเห็นว่าคำพิพากษาฎีกาที่อ้างมานั้นไม่ตรงกับรูปคดี ให้ยกฎีกาโจทก์

ฎีกาอุทธรณ์ คดีชั้นไต่สวนมูลฟ้องที่ไม่มีการสืบพะยาน ปัญหาว่าฟ้องโจทก์มีมูลควรรับไว้พิจารณาหรือไม่ เป็นปัญหากฎหมายโจทก์ฎีกาได้

พฤตติการณ์อย่างไรฟังว่าเป็นการป้องกันทรัพย์เกินสมควรแก่เหตุใช้ปืนยิงผู้ร้ายที่ลักข้าวไปเพียงหาบเดียวเป็นการป้องกันทรัพย์เกินสมควรกว่าเหตุ ดุลยพินิจในการรอการลงอาชญา

ปล่อยจำเลย

ผิดสัญญาผูกขาดสุรา ค่าปรับ