คำพิพากษาศาลฎีกา ปี พ.ศ. 2481 — หน้า 25

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยแจ้งความเท็จว่าที่ดินที่จำเลยยกให้แก่ ค.นั้นทิศเหนือจดบ้านนายกวนแต่ความจริงที่ดินนั้นจดบ้านนายฉ่ำ ทางพิจารณาโจทก์นำสืบว่าที่ดินที่จำเลยซื้อจากขุนอนุพลนั้นทิศเหนือจดบ้านนายฉ่ำดังนี้ เรียกว่าข้อความที่โจทก์นำสืบไม่ตรงกับฟ้องต้องยกฟ้อง

โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากที่ดินซึ่งอ้างว่าผู้ตายทำพินัยกรรมยกให้ตนทางพิจารณาปรากฎว่าผู้ตายมิใช่เป็นเจ้า ของแต่ผู้เดียวในที่พิพาทรายนี้แต่เป็นผู้รับมรดกร่วมกับคนอื่นอีกดังนี้ ศาลตัดสินยกฟ้อง

เงินที่ลูกหนี้ของจำเลยนำมาวางศาลตามคำสั่งของศาลนั้น ไม่ใช่เงินที่ศาลยึดเพื่อจ่ายแก่โจทย์เมื่อจำเลยล้มละลายเงินที่วางนั้นต้องตกอยู่ในความปกครองของเจ้าพนักงาน รักษาทรัพย์ตาม พ.ร.บ.ล้มละลาย ม.14 ไม่เกี่ยวกับ ม.44

พฤตติการณ์ที่ถือว่า สมคบกันกระทำผิดฐานปล้นทรัพย์เข้ากอดคอเจ้าทรัพย์แล้วแย่งสร้อยคอนั้นนับว่าเป็นกิริยาทำร้ายร่างกายด้วย

จำเลยถูกพิพากษาลงโทษจำเลยถูกพิพากษาลงโทษจำคุกและต้องเพิ่มโทษกักกันอยู่แล้ว ในระหว่างถูกจำคุกจำเลยทำผิดซึ่งเป็นเหตุร้ายขึ้นอีก ศาลลงโทษจำคุกในความผิดฐานใหม่นี้แล้วเพิ่มโทษกักกันแก่จำเลยอีกได้

พฤตติการณ์ที่ไม่ถือว่าเป็นการสละกรรมสิทธิโจทก์เอาสายสร้อย 4 สายมาประดับองค์พระพุทธรูปทองคำโดยมิได้มีเจตนาสละกรรมสิทธิ จำเลยซึ่งเป็นผู้ครอบครองพระพุทธรูปก็รู้ถึงเจตนาอันนี้ ทั้งมิได้ครอบครองพระพุทธรูปนั้นโดยเจตนาเป็นเจ้าของดังนี้ต้องถือว่าจำเลยปกครองสายสร้อยนี้แทนโจทก์อายุความตาม ม.169 ยังมิเริ่มนับตราบเท่าที่จำเลยยังมิได้เลมิดสิทธิของโจทก์โจทก์ยังเรียกร้องคืนได้

จำเลยขนสุราไปก่อนได้รับใบขนโดยเจ้าพนักงานอนุญาต และจำเลยเข้าใจว่าทำเช่นนั้นได้ดังนี้จำเลยไม่มีความผิด

คำสั่งของศาลชั้นต้นที่ไม่รับวินิจฉัยชี้ขาดประเด็นข้อกฎหมายตาม ม.24 แห่งประมวลวิธีพิจารณาความแพ่ง นั้นเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา อุทธรณ์ฎีกามิได้

จำเลยเป็นตัวแทนรับมอบสลากกินแบ่งจากคณะกรมการจังหวัดมาจำหน่ายครั้นจำหน่ายแล้วไม่จัดการส่งเงินที่จำหน่ายได้ และได้ผัดผ่อนเรื่อยมาไม่ยุตติได้ พฤตติการณ์เช่นนี้ เรียกได้ว่าจำเลยมีเจตนาทุจจริต ต้องมีความผิดฐานยักยอก แต่ผู้ที่ช่วยเหลือจำเลยในการจำหน่ายสลากรายนี้แต่มิได้ตกลงรับมอบหมายจากคณะกรมการจังหวัดด้วยนั้นไม่มีความผิดด้วย
คดีความผิดต่อส่วนตัวเมื่อผู้เสียหายได้ร้องทุกข์ขอให้เจ้าพนักงานนำคดีขึ้นฟ้องร้องว่ากล่าวภายในกำหนด 3 เดือน นับแต่วันรู้เรื่องความผิดเช่นนี้คดีไม่ขาดอายุความ

พฤตติการณ์ที่ถือว่าได้สมคบกันกระทำผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนา อ้างฎีกาที่ 865/2468 และ 350/2470