คำพิพากษาศาลฎีกา ปี พ.ศ. 2482 — หน้า 27

++จำเลยมีผิดโดยไม่++อนุญาตแต่ไม่สืบถึง++ก็รัฐบาลในท้องที่+จำเลยในอัตราคั่นต่ำ+50 บาท.
+ในฟ้องว่าจำเลยมี+ราคา 101 บาท +สตางค์จำเลยรับ++ผิด+ไว้จริงดังนี้++ว่าจำเลยให้การรับ+ราคาผิดที่กล่าวในฟ้อง+ไม่ได้.

จำเลยมีจดหมายถึงบุคคลผู้หนึ่งขู่ให้เข้าเป็นสมาชิกสมาคมที่จำเลยตั้งขึ้นอันมีหลกการว่าชักชวนให้ประชาชนหรือรัฐทำการล้มล้างระบอบการปกครองแห่งสยามปัจจุบัน ดังนี้จำเลยยังไม่มีผิดตาม ม.104 แห่งกฎหมายอาญา เพราะจำเลยมิได้กระทำการให้ปรากฎแก่คนทั้งหลาย,
ลัทธิคอมมิวนิสม์ตามหลักการของเลนินเป็นประการใดนั้นเป็นข้อที่โจทก์จะต้องนำสืบ เพียงแต่จำเลยเขียนจดหมายกล่าวว่าสมาคมนี้ทำการเผยแพร่ลัทธิคอมมิวนิสม์ตามหลักการของเลนินเท่านั้น ยังไม่พอที่ถือว่าลัทธิที่จำเลยกล่าวถึงเป็นลัทธิคอมมิวนิสม์ตามวิเคราะห์ศัพท์แห่งพ.ร.บ. ข้างต้น

กฎหมายอาญามาตรา 155 เป็นบทบัญญัติเอาผิดฉะเพาะแต่ผู้เบิกความเท็จต่อศาลผู้ล้มละลายให้ถ้อยคำเท็จต่อเจ้าพนักงานรักษาทรัพย์ในการไต่สวนเรื่องทรัพย์สินของผู้ล้มละลายดังนี้ไม่มีผิดฐานเบิกความเท็จ ตาม ม. 155

เมื่อจำเลยให้การปฏิเสธเป็นหน้าที่ของโจทก์จะต้องสืบว่าวัตถุของกลางที่จับมาได้นั้นเป็นสุราเถื่อนจริงมิฉะนั้นลงโทษจำเลยมิได้การที่จะรู้ว่าเป็นสุราเถื่อนหรือไม่จะต้องทำการพิสูจน์เพียงแต่ผู้จับเบิกความว่าเป็นสุราเถื่อนยังไม่เป็นหลักฐานอันเพียงพอ

จำเลยเคยต้องโทษฐานมีฝิ่นมาแล้ว มาต้องโทษฐานมีฝิ่นซึ่ง พ.ร.บ.ฝิ่นให้จำคุกเป็นฐานไม่เข็ดหลาบด้วยนั้นศาลก็ยกเอากฎหมายอาญา มาตรา 40 มายกโทษจำเลยได้, พฤตติการณ์ที่ไม่ควรยกโทษจำคุกให้ตามมาตรา 40

ใบเหยียบย่ำของโจทก์ออก+ที่ดินซึ่งจำเลยได้ทำประโยชน์ครอบครองตลอด+ และใบเหยียบย่ำนั้นข้อความให้จับจองได้แต่ในที่ว่างเปล่า ดังนี้ โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยและ จำเลยก็ไม่จำต้องฟ้องโจทก์ภายในกำหนด 1 ปีตาม ม.1374แห่งประมวลแพ่งฯด้วย

โจทก์ฟ้องจำเลยขอให้ลงโทษตามกฎหมายหลายบท จำเลยให้การรับสารภาพตามข้อหาโจทก์ไม่ติดใจสีบพะยานดังนี้ เมื่อความผิดบทใดมีอัตราโทษอย่างสูงเกินกว่า 10 ปีศาลก็ลงโทษจำเลยมิได้แต่-ไม่เป็นเหตุขัดขวางที่จะลงโทษจำเลยในบทที่มีอัตราโทษอย่างสูงไม่เกิน 10 ปี

โรงรับจำนำรับจำนำของซึ่งมีรูปพรรณตรงคล้ายคลึงกับรูปพรรณ+หายที่เจ้าพนักงานแจ้งให้ทราบ แม้ของที่รับจำนำไม่ใช่ของที่หายก็ตามเมื่อรับจำนำมิได้แจ้งให้พนักงานทราบในทันที +จำนำ ก็ต้องมีความผิด

พฤตติการณืที่ถือว่าจำเลยมีผิดฐานยักยอก

จำเลยเคยต้องคำพิพากษาให้ลงโทษมาแล้วหลายครั้งที่เปนโทษรวมความผิดหลายอย่างต่างฐานกัน+ละอัตราโทษก็มิได้แยกไว้ตามฐานความผิดว่าฐาน+มีอัตราโทษเท่าไรแน่นอนดังนี้จะเพิ่มโทษ+เลยตาม ม.74 มิได้.