คำพิพากษาศาลฎีกา ปี พ.ศ. 2485 — หน้า 27

ผู้ถูกกล่าวหาเคยขอเลื่อนการพิจารณาโดยอ้างว่าป่วยต่อคณะกรรมการสอดส่องความประพฤติทนายความครั้งหนึ่งแล้ว. คณะกรรมการจึงให้เลื่อนการพิจารณาไปในวันที่ 9 ตุลาคม 2484 เวลา10 น.. ผู้ถูกกล่าวหาไม่มาและไม่มีผู้ใดมาแจ้งเหตุขัดข้อง. คณะกรรมการสอดส่องความประพฤติทนายความจึงมีคำสั่งว่าผู้ถูกกล่าวหาขาดนัดพิจารณา แล้วดำเนินคดีไปฝ่ายเดียว.ครั้นเวลา 12.40 น. วันเดียวกันได้มีโทรเลขของผู้ถูกกล่าวหาขอเลื่อนคดีไปอีก 25 วัน โดยมิได้ยื่นคำร้องชี้แจงแสดงเหตุที่ขอเลื่อนคดีแต่ประการใด. วันที่25 ตุลาคม 2484 คณะกรรมการฯ จึงมีคำสั่งให้ดำเนินการพิจารณาต่อไป. ดังนั้นการที่ผู้ถูกกล่าวหาได้มาฟังการพิจารณาในวันสืบพยานผู้กล่าวหาเพิ่มเติมและแถลงขอเลื่อนสืบพยานกับยื่นเอกสารที่จะส่งตามที่ระบุไว้.คณะกรรมการฯได้มีคำสั่งไม่อนุญาตและถือว่าคดีเสร็จสำนวน.จึงเป็นการปฏิบัติชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 202 แล้ว.

พฤติการณ์ที่ถือว่าเป็นของไม่ควรริบตาม พ.ร.บ.ศุลกากร ม.74.

สินค้าที่ผู้ร้องขอคืนแม้จะได้บรรทุกมาในเรือลำเดียวกับสินค้าอื่นๆ ที่ถูกศาลสั่งริบไปแล้วก็ดี. แต่ก็ไม่ได้ถ่ายหรือขนออกจากเรือดังเช่นสินค้าอื่นๆ ที่ถูกริบนั้น. ทั้งไม่ได้ความว่าผู้ร้องได้เป็นนายเรือได้รู้เห็นเกี่ยวข้องในการขนหรือหลีกเลี่ยงภาษี. และสินค้าอื่นๆที่ถูกริบก็ไม่ใช่ของผู้ร้อง. รูปคดีไม่เข้าอยู่ในมาตรา 74 แห่งพระราชบัญญัติศุลกากร พ.ศ.2469. ต้องคืนสินค้าดังกล่าวให้ผู้ร้อง.

พ.ร.บ.ปกครองคณะสงฆ์ ร.ศ.121 ไม่มีความประสงค์จะลงโทษพระภิกษุในทางอาญาจักรอย่างใดเลย. พระภิกษุเข้าอยู่ในวัดโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าอาวาส.และขัดขืนไม่ยอมออกจากวัดตามคำสั่งเจ้าอาวาส. ไม่มีความผิดทางอาญา. เมื่อปรากฏว่าเจ้าอาวาสมิใช่ผู้ได้รับแต่งตั้งตามพ.ร.บ.คณะสงฆ์. จึงไม่มีฐานะเป็นเจ้าพนักงานตามกฎหมาย. ฉะนั้นการขัดขืนคำสั่งไม่เป็นผิดฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงาน.

พ.ร.บ.ปกครองคณะสงฆ์ ร.ศ.121 ไม่มีความประสงค์จะลงโทษพระภิกษุในทางอาณาจักรอย่างใดเลย พระภิกษุเข้าอยู่ในวัดโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าอาวาส และขัดขืนไม่ยอมออกจากวัดตามคำสั่งเจ้าอาวาส ไม่มีความผิดทางอาญา เมื่อปรากฎว่าเจ้าอาวาสมิใช่ผู้ได้รับแต่งตั้งตาม พ.ร.บ.คณะสงฆ์ จึงไม่มีฐานะเป็นเจ้าพนักงานตามกฎหมายฉนั้นการขัดขืนคำสั่งไม่เป็นผิดฐานขัดขืนคำสั่งเจ้าพนักงาน

ผู้ฎีกาต้องวางเงินค่าธรรมเนียมที่จะต้องใช้แก่อีกฝ่ายหนึ่งตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์. ในการยื่นฎีกาแม้ตนเป็นฝ่ายชนะคดีในศาลชั้นต้นก็ตาม. อ้างฎีกาที่ 339/2485.

ผู้ฎีกาต้องวางเงินค่าธรรมเนียมที่จะต้องใช้แก่อีกฝ่ายหนึ่งตามที่จะต้องใช้แก่อีกฝ่ายหนึ่งตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ในการยื่นฎีกาแม้ตนเป็นฝ่ายชนะคดีในศาลชั้นต้นก็ตาม อ้างฎีกาที่ 339/2485

ช่องรูสังกะสีซึ่งพยานรู้เห็นเหตุการณ์กระทำผิดของจำเลยไม่เป็นวัตถุพยานตามกฎหมายของมาตรา 241 ประมวลวิธีพิจารณาอาญา

ช่องสังกะสีซึ่งพยานรู้เห็นเหตุการณ์กระทำผิดของจำเลยไม่เป็นวัตถุพยานตามกฎหมายของ มาตรา 241ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา.

ศาลชั้นต้นลงโทษตามกฎหมายอาญามาตรา 256 จำคุกจำเลยคนละ 3 ปี 2 ปีและ 1 ปี 6 เดือน ศาลอุทธรณ์ลงโทษตามกฎหมายอาญามาตรา 254 จำคุกจำเลยคนละ 1 ปี 1 ปี 6 เดือน และ 6 เดือนดังนี้ โจทก์ฎีกาในข้อเท็จจริงได้