คำพิพากษาศาลฎีกา ปี พ.ศ. 2477 — หน้า 3

เมื่อขายทอดตลาดทรัพย์ที่ยึดแล้วถึงแม้ผู้ยึดยังไม่ได้รับเงินไป คนอื่นก็ไม่มีสิทธิขอเฉลี่ยได้ในกรณีเช่นนี้ถึงหากผู้ยึดไม่ยอมให้เฉลี่ยโดยอ้างเหตุอื่น ศาลก็ยกเหตุดังกล่าวแล้วไม่ยอมให้เฉลี่ยได้

การนำสืบในเรื่องหาว่าจำนำจำเลยให้การว่าไม่ได้จำนำของนั้นไว้แก่โจทก์และไม่ได้ของนั้นไว้แก่โจทก์และไม่ได้ขอผัดโจทก์ในเรื่องจำนำในส่วนตัวจำเลยทั้งสิ้นนั้น ไม่ใช่คำให้การปฏิเสธลอย ๆ คดีมีประเด็นว่าจำเลยได้จำนำจริงหรือไม่ ซึ่งจำเลยนำสืบได้ ฎีกาอุทธรณ์ ข้อกฎหมายอันใดคู่ความมิได้ฎีกาขึ้นมา ศาลฎีกาไม่ต้องวินิจฉัยให้ แม้ศาลอุทธรณ์ตัดสินยกฟ้องโจทก์ก็ดี แต่ข้อที่ศาลอุทธรณ์ชี้ขาดนั้นอาจเป็นเหตุให้จำเลยเสียหายแล้วศาลฎีการับวินิจฉัยให้ ฎีกาคัดค้านค่าธรรมเนียมนั้น ถือว่าเป็นดุลยพินิจ ในคดีที่ฎีกาข้อเท็จจริงได้ ศาลฎีการับวินิจฉัยให้ แต่ถ้าเป็นการหยุมหยิมอาจไม่เห็นควรแก้ไขการใช้ดุลยพินิจของศาลล่าง

จำนอง

อย่างไรไม่เรียกว่าเป็นผิดสัญญาในทางแพ่ง

จำเลยวานคนไปแจ้งความคนตายแต่กำนันแลสารวัดกำนันไม่อยู่ผู้แจ้งความจึงได้สั่งแก่ภรรยากำนันซึ่งคงจะได้บอกให้กำนันทราบเมื่อกำนันกลับมาและ 2 วันต่อมากำนันก็ได้ออกใบแจ้งทะเบียนให้ ตัดสินว่าจำเลยไม่ผิดตามกฎหมายที่กล่าวแล้ว

ศาลเดิมพิพากษาให้จำคุกจำเลยเรียกะทง ๆ หนึ่งไม่เกิน 5 ปีรวม 15 กะทงรวมเป็นโทษจำคุก 12 ปีศาลอุทธรณ์พิพากษายืน แต่ฉะเพาะข้อกำหนดโทษจำคุกจำเลย 15 กะทงคงเป็นโทษ 7 ปี ดังนี้เป็นแก้น้อย คู่ความฎีกาข้อเท็จจริงไม่ได้

วิธีพิจารณาอาชญาในระวางพิจารณาคดีอาญาจำเลยจะให้การกี่ครั้งก็ได้ ถ้าเนื้อความขัดกันแล้วต้องฟังคำให้การครั้งสุดท้ายเป็นหลัก (เทียบฎีกาที่ 854-855/2476)

ข้อบังคับซึ่งออกตามความมาตรา 16 แห่งพ.ร.บ.+วางการรถไฟ พ.ศ.2464 นั้นไม่ใช่กฎหมายเป็นเพียง+บังคับได้ตามกฎหมายข้อบังคับได้ตามกฎหมาย ข้อบังคับค่าระวางรถไฟสันนิษฐานว่าคนทั้งปวงได้รู้เมื่อได้ปิดประจำประจักษ์+ที่สถานีรถไฟทุกแห่ง พิจารณาแพ่ง หน้าที่นำสืบ หน้าที่ของศาล +ไม่มีหน้าที่ค้นคว้าหาหลัก+ให้คู่ความ เป็นหน้าที่+คู่ความ เป็นหน้าที่+คู่ความต้องนำสืบให้+เห็น

ฟ้องขอให้ลงโทษฐานปล้นพิจารณาได้ความว่าจำเลยมีความผิดฐานส้องโจรลงโทษจำเลยไม่ได้

+เสร็จเงินรัชชูปการเป็นหนังสือสำคัญในราชการ+ปลอมมีผิดตาม ม.225 จำเลยปลอมใบเสร็จรัชชูปการฉะบับ แม้จะได้กระทำในเวลาเดียวกันก็เป็นความผิด 3 กะทงไม่เรียกว่าเป็นการกระทำในกรรมเดียววาระเดียวกัน ศาลมีอำนาจลงโทษจำเลยเรียงกะทงได้