คำพิพากษาศาลฎีกา ปี พ.ศ. 2472 — หน้า 32

ข้อความที่พูดหรือเขียนเป็นการใส่ความอยู่ในตัวแล้ว ไม่จำเป็นต้องฟังข้อเท็จจริงในการแปลข้อความมาประกอบก็เข้าลักษณะความผิดฐานหมิ่นประมาทได้ถ้ายังไม่พอฟังว่าเป็นการใส่ความกันก็ต้องฟังเหตุผลว่าผู้ฟังผู้อ่านแปลความเป็นพิเศษออกไปจนถึงว่าเป็นการใส่ความหมิ่นประมาทจึงจะมีความผิด พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ การวินิจฉัยว่าข้อความที่พูดหรือเขียนจะเป็นผิดฐานหมิ่นประมาทหรือไม่เป็นปัญหาข้อกฎหมาย การวินิจฉัยพะยานหลักฐานในสำนวนว่าผู้ฟังผู้อ่านแปลข้อความนั้นเป็นพิเศษออกไปจนถึงเป็นการใส่ความหมิ่นประมาทเขาหรือไม่เป็นปัญหาข้อเท็จจริง เทียบฎีกาที่ 179/2465 ย้อนสำนวนให้ศาลอุทธรณ์ตัดสินข้อเท็จจริงใหม่

ที่ดินมีชื่อผัวเมียรวมกัน เมียตาย ผัวปกครองเกินปีได้กรรมสิทธิปกครองเข้าไปตัดไม้เปนครั้งคราวไม่เรียกว่าปกครองมฤดกฎีกาที่ 747/68

จำเลยได้ฆ่าคนตายในการปล้นทรัพย์เพราะโกรธว่าต่อสู้ และใช้ให้งมปืนที่ตกน้ำไม่ได้ แต่การปล้นมิได้อะไรต้องมีผิดตาม ม.249

ผู้ใดแสดงวาจาลามกอนาจารใส่ความผู้อื่นนอกประเด็นที่ศาลกำลังพิจารณาคดีของตนอยู่ มีผิดฐานหมิ่นประมาท

การลดฐานปราณีย์ตามมาตรา 59 อยู่ในดุลยพินิจของศาล ไม่เปนข้อกฎหมาย ฎีกาไม่ได้

ขัดคำสั่งเจ้าพนักงาน วิธีพิจารณาอาญา ดุลพินิจในการลงโทษอาญา ม.11,78

หน้าที่นำสืบจำเลยต่อสู้ว่าได้ชำระบาญชีแบ่งกำไรกันแล้ว เป็นหน้าที่จำเลยต้องสืบ

ที่ดินละทิ้งให้เขาเช่าไม่เรียกว่าละทิ้งลักษณพะยานพะยานเอกสารมีน้ำหนักดีกว่าพะยานบุคคล

เจ้าของที่ดินโฉนดแผนที่ปล่อยให้ผู้อื่นเข้าปกครองโดยอำนาจปรปักษ์เกิน 10 ปีขาดกรรมสิทธิ

ที่ดินใบเหยียบย่ำเมื่อเจ้าของทำให้ที่เป็นประโยชน์ขึ้นแล้ว ถึงใบเหยียบย่ำนั้นจะขาดอายุก็ไม่สำคัญ ละทิ้ง เจ้าของที่ดินไม่ได้เข้าทำในที่นาเป็นบางครั้งบางคราว เพราะมีน้ำเค็มท่วมถึง ไม่เรียกว่าละทิ้งที่ดิน