คำพิพากษาศาลฎีกา ปี พ.ศ. 2471 — หน้า 34

เรือฉะลอมที่เปนพาหนะขนสุราเถื่อนนั้นถ้าไม่ใช่เรือของจำเลยแลเจ้าของเรือไม่ทราบว่าจะเอาไปกระทำผิดไม่ควรริบ

เหตุพยาบาทระเบียบการของศาลฎีกากราบคมทูล

การจะส่งตัว จำเลยไปต่างจังหวัดฤาไม่อยู่ในดุลยพินิจของศาล ( เทียบฎีกาที่ 1013/64 แลที่ 745/69 )

บาดแผลสาหัสฤาไม่นั้นเปนข้อกฎหมายควรลดโทษอยุ่ในดุลยพินิจของศาล

รอการลงอาญา

เล่นจับยี่กีของกลางที่ค้นได้ในตัวจำเลยให้คืนไป ลักษณพะยานอย่างไรเรียกว่าคำซัดของจำเลยด้วยกัน

ปล้นทรัพย์สองคนทำการชิงทรัพย์อีกคนหนึ่งยืนดูเพื่อป้องกัน

คดีเรื่องนี้จำเลยทำผิดหลายกะทงโดยมีผู้เสียหายหลายคนต่างแยกฟ้องเปน ๒ สำนวน ในสำนวนแรกศาลฎีกาตัดสิน ลงโทษจำเลยไปแล้ว ๓ เดือนตามมาตรา ๑๓๕ ต่อมา โจทก์จึงฟ้องคดีนี้ขึ้นอีก แล ศาลล่างทั้ง ๒ ฟังว่า จำเลยมีผิด ตามมาตรา ๑๓๕ ดังนี้
ปัญหามีว่า จะนับโทษควบกันไปกับคดีเรื่องก่อนที่ศาลฎีกาตัดสิน ลงโทษไปแล้วได้ฤาไม่
ศาลฎีกาตัดสินแก้ศาลอุทธรณ์ว่า จะนับโทษควบกันไปไม่ได้ เพราะจำเลยในคดีนี้ไม่ได้ต้องคำ พิพากษารวมกับคดีเรื่องก่อนดังที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๗๑ ให้จำคุกจำเลย ๓ เดือน แลให้นับโทษตั้งแต่วันต้องขังในคดีนี้เปนต้นไป

ลักษณพะยาน ฉิณภินะบาดแผลเปนพะยานประกอบคำของเจ้าทุกข์ได้

ที่ดินยึดทรัพย์ ขัดทรัพย์ผัวไปบวช ผัวเมียขาดกันกฎหมายผัวเมียบทที่ 37 หนี้สินเกิดก่อนเปนผัวเมียกัน