คำพิพากษาศาลฎีกา ปี พ.ศ. 2485 — หน้า 37

ใช้มีดเล็กยาวประมาณ 1 คืบแทงไปเพียงทีเดียว ในขณะที่กำลังวิวาทกัน เป็นการฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา ฟ้องฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาพิจารณาได้ความว่า ฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา ลงโทษได้ไม่เรียกว่าข้อเท็จจริงทางพิจารณาต่างกับฟ้อง

ใช้มีดเล็กยาวประมาณ 1 คืบแทงไปเพียงทีเดียว ในขณะที่กำลังวิวาทกันเป็นการฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา ฟ้องฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาพิจารณาได้ความว่าฆ่าคนตายโดยไม่เจตนาลงโทษได้ ไม่เรียกว่าข้อเท็จจริงทางพิจารณาต่างกับฟ้อง

คดีก่อนโจทก์ฟ้องจำเลยหาว่านำยาเส้น 243 ห่อออกจากเขตปลูกยาสูบจังหวัดสุโขทัยและนำเข้าเขตจังหวัดอุทัยธานีโดยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน. ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานทางจังหวัดสุโขทัยให้นำออกจากเขตได้เมื่อจำเลยนำเข้ามาในเขตจังหวัดอุทัยธานี. ซึ่งกฎหมายไม่ได้บัญญัติห้ามมิให้นำเข้าโดยมิได้รับอนุญาตจำเลยจึงไม่มีความผิด. พิพากษายกฟ้อง คดีถึงที่สุดไปแล้ว.ต่อมาโจทก์มาฟ้องจำเลยเป็นคดีหลังหาว่าจำเลยนำยาเส้น243 ห่อ รายเดียวกันออกนอกเขตจังหวัดนครสวรรค์เข้ามาในเขตจังหวัดอุทัยธานีโดยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานอีก.อันเป็นการกระทำกรรมเดียวกันกับที่โจทก์ฟ้องจำเลยในคดีก่อน. ถึงแม้ในคดีหลังโจทก์จะฟ้องว่าจำเลยนำออกนอกเขตปลูกยาสูบในเขตจังหวัดนครสวรรค์ก็ดี ก็เป็นยาสูบรายเดียวกันกับที่โจทก์เคยฟ้องจำเลยแล้วนั่นเอง. จึงเป็นการฟ้องซ้ำตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา39(4).

กรณีทีเรียกว่าเป็นกรรมอันเดียวกันซึ่งโจทก์จะฟ้องอีกไม่ได้เป็นการฟ้องซ้ำ

สามีภรรยาเกิดทะเลาะโต้เถียงกัน. ภรรยาขอหนังสือหย่าสามีก็เขียนให้. แล้วก็ไม่ได้ติดต่อเกี่ยวข้องกันอย่างสามีภรรยาอีกเลยตลอดเวลา 10 ปีเศษในระหว่างนี้สามีได้รับมรดก. ภรรยาจะฟ้องแบ่งทรัพย์นั้นไม่ได้.

สามีภรรยาเกิดทะเลาะโต้เถียงกัน ภรรยาขอหนังสือหย่า สามี+เขียนให้ แล้วก็ไม่ได้ติดต่อเกี่ยวข้องกันอย่างสามีภรรยา+เลยตลอดเวลา 10 ปีเศษในระหว่างนี้สามีได้รับมรดกภรรยาจะฟ้องแบ่งทรัพย์นั้นไม่ได้

ฟ้องโจทก์กล่าวว่า โจทก์ได้ทำสัญญากู้เงินจำเลยเมื่อ พ.ศ.2471 ครั้นจำเลยนำสัญญามาฟ้องกลับปลอม (แก้) เป็น พ.ศ.2473 เพื่อให้อายุความยืดออกไป ดังนี้เป็นฟ้องที่ชัดเจนพอให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีแล้ว ไม่จำต้องกล่าวว่าจำเลยทำปลอมขึ้นเมื่อวัน เดือน ปี ใดและที่ไหน

ฟ้องโจทก์กล่าวว่า. โจทก์ได้ทำสัญญากู้เงินจำเลยเมื่อพ.ศ.2471. ครั้นจำเลยนำสัญญามาฟ้องกลับปลอม(แก้)เป็นพ.ศ.2473. เพื่อให้อายุความยืดออกไป. ดังนี้เป็นฟ้องที่ชัดเจนพอให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีแล้ว. ไม่จำต้องกล่าวว่าจำเลยทำปลอมขึ้นเมื่อวัน เดือน ปี ใดและที่ไหน.

เหมืองแร่ซึ่งภริยาอ้างว่าเป็นสินเดิมนั้น. ถ้ามิได้สืบว่า เมื่อได้กับสามีมีราคาเท่าไรแล้ว. ถือว่าคำนวณราคาไม่ได้. เหมืองแร่ลงทุนไว้ก่อนแต่งงาน 3,000 บาท. แต่งงานแล้วรายได้ 800 บาท. ภริยามิได้สืบว่าเมื่อแต่งงานแล้วมีราคาเท่าไร. ถือว่าเป็นสินเดิม 800 บาท. มีทรัพย์เป็นสินเดิมอันอาจใช้ประกอบอาชีพตามฐานะได้แล้ว. แม้มิได้นำมามอบให้สามี. ก็หักสมรสใช้เดิมซึ่งสูญไปนั้นได้. สามีเอาเงินสมรสไปซื้อทรัพย์ให้บุตรที่ติดมาโดยความยินยอมของภริยา. ทรัพย์นั้นเป็นสิทธิแก่บุตร. ผู้จัดการร้านค้าของบิดาเอาเงินของร้านไปปลูกสร้างในที่ดินของตัว. ถือว่าสิ่งปลูกสร้างเป็นของผู้จัดการแทนนั้น.แต่ถ้าเอาไปซื้อทั้งที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง. ก็ถือว่าทรัพย์ที่ซื้อเป็นของร้าน. ฟ้องเรียกสินเดิมสินสมรสจากจำเลยซึ่งเป็นผู้รับมรดกผู้ตาย.ได้ความว่าจำเลยเป็นหนี้ผู้ตาย. ศาลไม่ตัดสินให้จำเลยใช้เงินที่เป็นหนี้นั้น.(ประชุมใหญ่ ครั้งที่ 10/2485).

เหมืองแร่ซึ่งภริยาอ้างว่าเป็นสินเดิมนั้น ถ้ามิได้สืบว่า เมื่อได้กับสามีมีราคาเท่าไรแล้ว ถือว่าคำนวณราคาไม่ได้ เหมืองแร่ลงทุนไว้ก่อนแต่งงาน 3,000 บาท แต่งงานแล้วขายได้ 800 บาทภริยาได้สืบว่าเมื่อแต่งงานแล้วราคาเท่าไร ถือว่าเป็นสินเดิม 800 บาท +ทรัพย์เป็นสินเดิมอันอาจใช้ประกอบอาชีพตามฐานะได้แล้ว แม้มิได้นำมามอบให้สามี ก็หักสมรสใช้เดิมซึ่งสูญไปนั้นได้ สามีเอาเงินสมรสไปซื้อทรัพย์ให้บุตรที่ติดมาโดยความยินยอมของภริยา ทรัพย์นั้นเป็นสิทธิแก่บุตร ผู้จัดการร้านค้าของบิดาเอาเงินของร้านไปปลูกสร้างในที่ดินของตัว ถือว่าสิ่งปลูกสร้างเป็นของผู้จัดการแทนนั้น แต่ถ้าเอาไปซื้อทั้งทีดินและสิ่งปลูกสร้าง ก็ถือว่าทรัพย์ที่ซื้อเป็นของร้าน ฟ้องเรียกสินเดิมสินสมรสจากผู้รับมรดกผู้ตาย ได้ความว่าจำเลยเป็นหนี้ผู้ตาย ศาลไม่ตัดสินให้จำเลยใช้เงินที่เป็นหนี้นั้น