คำพิพากษาศาลฎีกา ปี พ.ศ. 2478 — หน้า 4

มีผู้มาบอกจำเลยว่าโจทก์กระทำผิดกฎหมาย ด้วยความไม่ระมัดระวังให้รอบคอบโดยไม่มีเหตุอันสมควรพอจะฟังได้ว่าจำเลยกระทำผิดจริง จำเลยก็ไปจับโจทก์ทันทีทำให้โจทก์ต้องถูกหน่วงเหนี่ยวกักขังดังนี้ แม้มูลเหตุที่จำเลยกระทำเปนเพราะความไม่ระมัดระวังก็ดี ก็ต้องมีผิดฐานกักขังตาม ม.270 ไม่ใช่ฐานกักขังโดยประมาท

ยื่นเรื่องราวใส่ความเจ้าพนักงานหาว่ากระทำรายงานเท็จต่อสภาผู้แทนราษฎร ฯ จึงส่งเรื่องราวต่อ ๆ ไปยังเจ้าหน้าที่เพื่อทำการสอบสวน ปรากฎว่าไม่เป็นความจริงดังกล่าวหา ดังนี้ถือว่าได้กล่าวแก่บุคคลตั้งแต่ 2 คนขึ้นไปเป็นความผิดฐานหมิ่นประมาทแต่ไม่เป็นผิดฐานแจ้งความเท็จ เพราะผู้แทนราษฎรไม่มีหน้าที่ทางบริหาร ไม่ใช่เจ้าพนักงาน ศาลอุทธรณ์ +ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำคุกจำเลย 1 เดือน ปรับ 100 บาทตาม ม.284 แต่โทษจำให้รอไว้ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า จำเลยมีผิดตาม ม.118 ให้จำคุก 1 เดือนดังนี้เป็นแก้มาก ประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.42 โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตาม ม. 286 พิจารณาได้ความว่าจำเลยมีผิดตาม 284 ศาลลงโทษตาม มาตรานี้ได้ ศาลเดิมลงโทษตาม ม.284 โจทก์ไม่อุทธรณ์ในเรื่องวางบท ศาลอุทธรณ์แก้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 118 จำเลยฎีกา เมื่อศาลฎีกาเห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็นผิดตามมาตรา 284 ก็ย่อมลงโทษจำเลยตาม ม.284 ได้

การกระทำโดยประมาทเป็นเหตุให้เกิดเพลิงไหม้ในบ้านของตน แม้จะปรากฏว่ามีบ้านเรือนผู้อื่นอยู่ใกล้ชิดอันอาจจะลุกลามไหม้ถึงได้ จำเลยก็ยังไม่มีผิด
แปลกฎหมายตามมาตรา 201(1) นั้นหมายความถึงการกระทำโดยประมาทอันเป็นเหตุให้เกิดความเสียหายแก่ทรัพย์ของผู้อื่นแลจำเลยจะมีผิดตามมาตรานี้ต่อเมื่อได้มีการเสียหายเกิดขึ้นแล้ว

ยกฟ้อง

ผู้คุมแยกนักโทษกันควบคุมซึ่งเป็นการฝ่าฝืนกฎกระทรวงที่ห้ามไม่ให้แยกกันคุม แล้วผู้คุมคน 1 ใช้นักโทษไปซื้อของ นักโทษจึงเลยหนีไป ผู้คุมทั้ง 2 คนมีผิดตามมาตรา 169

พะยาน คำของพะยานที่เบิกความถึงเหตุการณ์ในตอนที่ตนมึนเมาจนไม่มีสตินั้น รับฟังไม่ได้

ยกฟ้อง

สัญญาขายฝากที่ดินที่ไปทำกันที่อำเภอเวลาไถ่ถอนก็ต้องไปแก้ทะเบียนกันที่อำเภอด้วย ทรัพย์ที่ฝ่ายสามีหรือภรรยามีมาก่อนแต่งงานกันนั้น แม้จะมิได้เอาบริคณห์ด้วยในเวลาแต่งงานก็ยังถือว่าเป็นสินเดิมอยู่ในตัว ไม่นับว่าเป็นสินส่วนตัว ประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.248 - 249 ฎีกาอุทธรณ์ ปัญหาข้อเท็จจริง ข้อที่ว่าผู้ตายมีสินเดิมหรือไม่เป็นปัญหาข้อเท็จจริง แก้น้อย

พะยานวิธีพิจารณาแพ่ง กฎหมายปิดปาก เดิมโจทก์เป็นเจ้าหนี้ผู้เดียวภายหลังเอาจำเลยตั้ง 2 เข้าชื่อเป็นเจ้าหนี้ลูกหนี้ด้วยเพื่อสดวกแก่การทำสัญญาทำป่าไม้กับลูกหนี้เมื่อลูกหนึ้ผิดสัญญา โจทก์กับจำเลยเข้าขื่อกันเป็นโจทก์ฟ้องเรียกหนี้ จนศาลพิพากษาให้ชนะคดีแล้วภายหลังโจทก์จะมาฟ้องขอให้ศาลแสดงว่าหนี้รายนี้ ตนเป็นเจ้าหนี้ผู้เดียวไม่ได้

ยกฟ้อง