คำพิพากษาศาลฎีกา ปี พ.ศ. 2478 — หน้า 41

ยกฟ้อง

ยกฟ้อง

เจ้าของทรัพย์ทำให้จำเลยหลงเข้าใจผิดคิดว่าทรัพย์ที่ยึดเป็นของผู้แพ้คดี จำเลยไม่ต้องรับผิดใช้ค่าเสียหายและในกรณีเช่นนี้เพียงแต่คนอื่นแสดงหลักฐานว่าเป็นทรัพย์ของโจทก์ซึ่งไม่ทำให้ผู้นำยึดแลเจ้าพนักงานผู้ยึดเชื่อถือ ผู้นำยึดแลเจ้าพนักงานไม่ต้องรับผิด

การเช่าไม่ใช่ทรัพย์สิทธิตาม ม.722 ผู้รับจำนองจะขอให้ลบล้างการเช่าจากทรัพย์ที่จำนองไม่ได้ การเช่าอสังหาริมทรัพย์ได้ทำเป็นหนังสือจดทะเบียนต่อเจ้าพนักงาน แต่มิได้แก้ทะเบียนหลังโฉนด การเช่านั้นคงใช้ได้เพียง 3 ปี แต่ไม่เป็นโมฆะ วิธีพิจารณาความแพ่ง นอกประเด็นการวินิจฉัยโจทก์ขอให้ลบการเช่าออกจากทะเบียนตาม ม.722 อย่างเดียว ปัญหาว่าที่ว่าสัญญาเช่าสมบูรณ์เพียงไรเป็นข้อนอกประเด็นคดีนี้ศาลฎีกากล่าวถึงข้อกฎหมายที่นอกประเด็น

สัญญากู้เดิมไม่มีพะยานลงชื่อรับรองลายพิมพ์นิ้วมือผู้กู้ ภายหลังจำเลยไปลงชื่อรับรองลายนิ้วมือ แล้วนำมาฟ้องแลเบิกความเท็จต่อศาลว่าลงชื่อรับรองต่อพะยานแลผู้กู้ดังนี้ มีผิดตาม ม.155 สัญญากู้เดิมไม่มีพะยานลงชื่อรับรองลายพิมพ์นิ้วมือผู้กู้ ภายหลังจำเลยลงชื่อรับรองลายนิ้วมือแล้วนำมาฟ้องร้องแลอ้างเป็นสักขีพะยานต่อศาลใน+เวลาพิจารณาคดี มีผิดตาม ม.157 กระทำเอกสารพะยานเท็จแต่ยังไม่นำมาอ้างต่อศาลยังไม่มีผิดตาม ม.157 สัญญากู้เดิมไม่มีพะยานลงชื่อรับรองลายนิ้วมือผู้กู้แล้ว จำเลยมาเติมข้อความในสัญญาเลยลงลายมือจำเลย แล้วเขียนว่าพะยานดังนี้ มีผิดฐานปลอมหนังสือ สัญญากู้เป็นหนังสือสำคัญฎีกาอุทธรณ์ลงโทษไม่เกินคำขอโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษฐานปลอมหนังสือตาม ม.223 ได้พิจารณาได้ความว่ามีผิดตาม ม.224 ดังนี้ ศาลลงโทษเพียงโจทก์ขอตามมาตรา 223

ศาลมีอำนาจให้ลงโทษจำเลยโดยให้นับโทษต่อจากโทษในคดีก่อนได้ อ้างฎีกา ที่ 1244/2473 ที่ 466/2476 พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ ม.3 ปัญหาข้อเท็จจริงการกำหนดโทษจำเลยที่อยู่ในขอบเขตต์ของกฎหมายนั้นอยู่ในดุลพินิจของศาลสมคบหรือไม่เป็นปัญหาข้อเท็จจริง

เกิดทำร้ายกัน 2 ตอนจำเลยร่วมมือด้วยในตอนหลัง ก็มีผิดฉะเพาะในตอนหลัง

วิธีพิจารณาแพ่งฟ้องซ้ำคดีเสร็จเด็ดขาดจำหน่ายสุราเถื่อนไปคราวเดียวกันให้แก่บุคคลหลายคน เป็นกรรมแต่กรรมเดียว เมื่อโจทก์ฟ้องแลศาลลงโทษจำเลยฐานจำหน่ายสุราเถื่อนให้แก่คนหนึ่งแล้ว จะมาฟ้องศาลให้ลงโทษฐานจำหน่ายสุราเถื่อนให้คนอื่น ๆ อีกไม่ได้ เป็นการฟ้องซ้ำคดีเดิมจำหน่ายสุราเถื่อนมีผิดตาม พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.2476 ม.8 ที่จะวางความผิดของจำเลย ตาม พ.ร.บ. ภาษีชั้นใน พ.ศ. 2476 ม.8 นั้น ต้องชี้ขาดเสียก่อนว่าน้ำสุราที่ฟ้องนั้นได้ทำขึ้นผิด พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน จ.ศ.1248 หรือไม่

ยกฟ้อง

วิธีพิจารณาอาญาฟ้อง บรรยายฟ้อง บรรยายความพอเป็นฟ้องหรือไม่