คำพิพากษาศาลฎีกา ปี พ.ศ. 2480 — หน้า 47

ข้อบังคับว่าด้วยมรรยาททนายความ 2458 ม. 10 ทนายความยื่นคำร้องขอเลื่อนวันพิจารณาแล้วไม่รอฟังคำสั่ง ครั้นศาลไม่อนุญาตให้เลื่อน ทนายความจึงขาดนัดมิได้มาว่าความดังนี้ ถือว่าเป็นการผิดมรรยาททนายความ

จำนองที่ดินกันแล้วผู้จำนองทำสัญญาพิเศษให้ไว้แก่ผู้รับจำนองว่าถ้าเอาที่ดินจำนองออกขายทอดตลาดได้เงินน้อยกว่าที่ค้างชำระผู้จำนองจะใช้ให้จนครบ สัญญาเช่นนี้ไม่ขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชนและไม่จำต้องไปจดทะเบียนต่อเจ้าพนักงานหน้าที่

โจทก์ฎีกาภายหลังยื่นคำร้องขอถอนฎีกา ศาลสอบถามจำเลยก่อนถ้าจำเลยไม่คัดค้านจึงจะอนุญาตให้โจทก์ถอนได้

เอกชนไม่มีอำนาจขับไล่ผู้ปกครองทางสาธารณ หรือขอให้ศาลแสดงว่าทางรายพิพาทเป็นทางสาธารณเว้นแต่จะนำสืบได้ว่าตนเสียหายเป็นพิเศษเนื่องในการปิดทางสาธารณนั้น เพียงแต่ที่ดินของตนมีทางออกทางนั้นทางเดียวเท่านั้นไม่ถือว่าเป็นผู้เสียหายอันจะให้เกิดอำนาจฟ้องบ้านโจทก์อยุ่ในที่ล้อมไม่มีทางออกไปสู่ทางสาธารณได้นอกจากจะใช้ทางรายพิพาทดังนี้โจทก์ย่อมมีสิทธิใช้ทางนี้ไปมาสู่บ้านโจทก์เจ้าของทางจะปิดมิได้
ประมวลวิธีพิจารณาความแพ่ง ม. 248 ในคดีฟ้องขอให้เปิดทางเดินเมื่อ ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นคู่ความ ฎีกาได้ ฉะเพาะแต่ปัญหาข้อกฎหมาย

กฎกระทรวงยุตติธรรมที่ 15 พระภิกษุผู้ได้รับมอบหมายจากเจ้าคณะจังหวัดให้เป็นผู้ทำการแทนเจ้าอาวาศวัดราษฎร์ที่ถึงแก่มรณภาพ ย่อมีอำนาจตั้งเวยยาวัจจกรฟ้องความแทนวัดได้ ย้อนสำนวน ค่าธรรมเนียม

ทำสัญญาซื้อของกันโดยตกลงราคากันเป็นเงินบาทสยามผู้ซื้อผิดสัญญาไม่ชำระราคาตามกำหนดจนอัตราแลกเปลี่ยนเงินเปลี่ยนแปลงไปเงินบาทสยามแลกเงินเหรียญอเมริกันได้น้อยกว่าอัตราเดิม ค่าเสียหายของผู้ขายเนื่องแต่อัตราแลกเปลี่ยนเงินเปลี่ยนแปลงเช่นนี้เป็นค่าเสียหายพิเศษตาม ประมวลแพ่งฯ ม. 222 วรรค 2 ค่าเสียหายอันเกิดแต่พฤติการณ์พิเศษจะเรียกร้องกันได้ต่อเมื่อคู่กรณีที่เกี่ยวข้องได้คาดเห็นหรือควรจะได้คาดเห็นในขณะทำสัญญา

เคยต้องโทษจำคุก 2 ครั้ง มาแล้ว 10 ปี มากระทำผิดฐานลักเก็บผลไม้ตาม กฎหมายอาญา ม. 292 เหตุร้ายเป็นครั้งที่ 3 ศาลเพิ่มโทษกักกัน

ต้องคำพิพากษาให้จำคุกมาแล้วไม่น้อยกว่า 2 ครั้ง ไม่ว่าตั้งแต่เมื่อใด หากมาต้องคำพิพากษาจำคุกเพราะความผิดอาญาอันเป็นเหตุร้ายอีกครั้งหนึ่งแล้ว ต้องถูกลงโทษกักกัน ทำความผิดครั้งที่ 3 เมื่อยังไม่พ้นโทษครั้ง ที่ 2 ก็ถูกลงโทษกักกันได้

ปลอมลายมือผู้ค้ำประกันลงในสัญญากู้ โดยผู้ให้กู้และผู้ถูกปลอมลายมือมิได้รู้เห็นยินยอมด้วยต้องมีความผิดฐานปลอมหนังสือตั้งใจปลอมลายมือชื่อเขาแม้จะเขียนไม่เหมือนก็ต้องมีผิด
ประมวลวิธีพิจารณาความอาญา ม. 194 218 จำเลยยื่นอุทธรณ์โดยกล่าวว่าขออุทธรณ์แต่ในข้อกฎหมาย แต่เมื่ออุทธรณ์ของจำเลยมีโต้เถียงข้อเท็จจริงมาด้วยเช่นนี้ ศาลอุทธรณ์ วินิจฉัยอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงได้ด้วย คดีอาญาที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ลงโทษจำคุกจำเลย 1 ปี จำเลยฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้

ประกาศให้บำเหน็จนำจับผู้กระทำผิดต่อภาษีอากร ร.ศ. 119 เมื่อเจ้าพนักงานยังไม่ได้จ่ายเงินค่านำจับให้แก่ผู้นำจับ ศาลไม่บังคับจำเลยให้ใช้ค่าสินบนนำจับ อ้างฎีกาที่ 171 - 172/2470