คำพิพากษาศาลฎีกา ปี พ.ศ. 2481 — หน้า 47

การซื้อแร่จากผู้ขายที่ไม่มีใบสำคัญจำหน่ายแร่นั้นกฎหมายบัญญัติว่าเป็นความผิด+ของกลางจึงเป็นของพึงริบตาม ม.27 แห่ง ก.ม.อาญากฎหมายอาญา ม.27 ย่อมใช้ได้ทั่วไปในสรรพคดีอาญาทั้งปวงแต่การริบทรัพย์ตามมาตรานี้เป็นดุลพินิจของศาลประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.218 ปัญหาเรื่องดุลพินิจเนื่องเป็นข้อเท็จจริง

+หญิงไปให้อยู่กินเป็นสามีภรรยากับคู่หมั้นโดยความสมัคร์ใจของหญิง+ไม่มีผิดตาม ก.ม.อาญา ม.241

บัตร์ลงคะแนนเลข 9 แต่มีจุด 8 จุดได้ถูกจ่ายแจกให้แก่ผู้มีสิทธิออกเสียงลงคะแนนเลือกตั้ง แต่บัตร์เช่นนี้มีจำนวนน้อยไม่เพียงพอจะทำให้ผลของการเลือกตั้งเปลี่ยนแปลงไปทั้งไม่ปรากฎว่าเกิดขึ้นด้วยความทุจจริตดังนี้ ยังเรียกไม่ได้ว่าการเลือกตั้งเป็นไปโดยมิชอบสมควรให้มีการเลือกตั้งใหม่

คดีที่โจทก์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิจารณาพิพากษาฉะเพาะอุทธรณ์ของจำเลยเท่านั้น ศาลฎีกา+สำนวนให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาพิพากษาใหม่ตั้ง+ธรรมเนียมคดีที่โจทก์จำเลยฎีกาศาลฎีกาพิพากษาให้ย้อนสำนวนไปให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาพิพากษาใหม่และให้ค่าธรรมเนียมในชั้นเป็นพับแต่เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษาแล้วคู่ความฝ่ายใดหรือทั้งสอง+ฎีกาให้ยกเว้นค่าธรรมเนียมชั้นฎีกาใหม่โดยตลอด

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยแจ้งความเท็จโจทก์ต้อง+ในเรือนจำ 5 วันจึงมีประกันดังนี้ จะลงโทษจำเลย+ม.160 วรรค 2 แห่ง ก.ม.+ไม่ได้

พฤตติการณ์ที่ถือว่าการ+เป็นไปโดยไม่สุจริตการโอนโดยไม่สุจริตถึงแม้จะเสียค่าตอบแทนไปก็ไม่ทำให้นิติกรรมการโอนนั้นมีผลที่ครอบครองที่ดินมา 10 กว่า+แล้ว ย่อมมีฐานะอันจะจดทะเบียนกรรมสิทธิของตนได้+ละย่อมมีสิทธิขอให้เพิกถอนการจดทะเบียนที่ทำให้ตนเสียเปรียบได้

+ความผิดต่อส่วนตัวเมื่อเจ้าทุกข์ผู้เสียหายยื่นคำร้องยอมความขอเลิกคดีในชั้นศาลฎีกา และจำเลยไม่คัดค้านดังนี้ คดีก็เป็นอันระงับ พ.ร.บ.การแพทย์ 2466 ม.19 กฎกระทรวงแห่ง พ.ร.บ.การแพทย์ ข้อ 29(2) จำเลยได้รับอนุญาตให้ประกอบโรคในสาขาการนวด จำเลยรักษาคนป่วยโดยคลึงนิ้วมือนิ้วเท้าแล้วให้กราบไหว้รูปถ่ายจำเลย 27 ครั้ง พร้อมด้วยดอกไม้ธูปเทียนกล่าวคำอธิษฐานเป็นภาษามคธดังนี้ ต้องมีความผิดตามกฎหมายข้างต้น

จำเลยกับพวกอีก 2 คนสมคบกันมาลักกระบือของจำเลยพากระบือแล้วห่างสัก 6 วาจำเลย+ที่อยู่ก็ฟันเจ้าทรัพย์ตายดังนี้ จำเลยต้องมี+ฐานปล้นทรัพย์ ประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.+12,225 +จำเลยฝ่ายเดียวฎีกาพิพากษาที่ให้ลงโทษจำเลย ศาลฎีกาจะเพิ่มเติมโทษจำเลยไม่ได้ให้แก้เป็นให้วางบทที่หนักได้

ความผิดฐานเลมิดลิขสิทธิเป็นหน้าที่ของโจทก์จะต้องสืบว่าจำเลยได้รู้แล้วว่าการกระทำของจำเลยเป็นการเลมิดลิขสิทธิของโจทก์

+อ้างว่าเป็นผู้ครอบครองทรัพย์สินอันใดต้องปรากฎผู้นั้นได้ครอบครองทำประโยชน์เหมาะสมตามสภาพของทรัพย์สินและ+ตภาพของตน มิฉะนั้นแสดงว่าไม่มีเจตนาจะยึดเพื่อตน โจทก์อ้างว่าได้ครอบครอง+พิพาทมาตั้ง 10 ปี แต่ปรากฎว่าที่พิพาทซึ่งมีความกว้างยาวเพียง 2-3 +ยังคงมีสภาพเป็นป่ามีไม้ขึ้นอยู่เต็มไปหมด แม้+ที่ซึ่งตกกล้าไว้ก็เป็นเพียง+กระบือไปนอนทำเป็นแอ่งน้ำไว้ดังนี้ ไม่เรียกว่าโจทก์เจตนาจะยึดถือไว้เพื่อตนอันจะได้มาซึ่งสิทธิครอบครอง ประมวลวิธีพิจารณาแพ่ง ม.189 (2) ,224 +แก้ไขราชกิจจานุเบกษาเล่มที่ 52 (พ.ศ.2478) หน้า 2211 คดีพิพามอันเกี่ยวด้วยสิทธิ