คำพิพากษาศาลฎีกา ปี พ.ศ. 2478 — หน้า 5

ความผิดฐานมีฝิ่นเกินปริมาณอันควรมีตามบัญชีตาม ม.57 นั้นกฎหมายบัญญัติให้ความผิดตกอยู่แก่ผู้รับอนุญาต+ร้ายฝิ่นแต่ผู้เดียว แลความผิดฐานมีกล้องสูปฝิ่นเกินกว่าที่เจ้าพนักงานกำหนดไว้ตาม ม.35 ข้อ 1 ก็บัญญัตให้ความผิดตกอยู่แก่ผู้รับอนุญาตตั้งร้าน+สิ่งมีกล้องสูบฝิ่นนั้นไว้ในความปกครอง ฉะนั้นแม้จะมีผู้ที่สมคบด้วยในการกระทำผิดดังกล่วข้างต้นก็หามีความผิดด้วยไม่
วิธีพิจารณาความอาญา ประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.225 - 213 อำนาจศาลฎีกา
ศาลฎีกามีอำนาจวินิจฉัยถึงจำเลยผุ้ที่มิได้ฎีกาขึ้นมาได้ ถ้าหากเป็นเหตุในลักษณคดี
พะยาน คำรับสารภาพ

การใช้รถยนตร์เดินผ่านที่นาของผู้อื่นมาเกิน 10 ปี อาจได้อำนาจในภาระจำยอม ประมวลวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.172 ในคดีแพ่งคำบรรยายฟ้องสำคัญยิ่งกว่าบทกฎหมายที่อ้าง บทกฎหมายนั้นจะอ้างหรือไม่ก็ได้ และในกรณีที่ศาลถามและโจทก์ แถลงว่าฟ้องโดยอาศัยกฎหมายบทหนึ่ง แม้กฎหมายที่อ้างนั้นไม่ทำให้โจทก์ชนะคดีได้ ศาลก็ต้องวินิจฉัยคำบรรยายในฟ้องว่าเข้าบทกฎหมายอื่นหรือไม่

พฤตติการณ์ที่ฟังว่าเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ และเกินสมควรแก่เหตุ

พะยานหน้าที่นำสืบ ฟ้องหาว่ามีสุราเถื่อนเปนหน้าที่โจทก์ต้องนำสืบให้เห็นว่าของกลางที่จับมานั้นเปนสุราเถื่อนจริงมิฉะนั้นจะลงโทษจำเลยไม่ได้

พะยาน คำ+ัด คำ+ัดทางจำเลยผู้กระทำผิดด้วยกันรับฟังไม่ได้

ถูกฟ้อง

พฤตติการณ์ที่ฟังว่าจำเลยยังไม่มีผิดฐานเก็บของตก

เคยต้องโทษ 3 ครั้ง พ้นโทษแล้วถูกส่งตัวไปดัดสันดานอยู่ต่างจังหวัดแล้วไปกระทำผิดขึ้นอีกแม้แต่เพียงครั้งเดียวก็ส่งตัวจำเลยไปอยู่ต่างจังหวัดอีกได้ อ้างฏีกาที่ 826/2476

ยกฟ้อง

ใช้กะเพาะสวนในฐานะเปนเครื่งตวงสินค้าต่อเนื่องกับผู้อื่นในทางพาณิชย์กิจมีผิดตามมาตราข้างต้น