คำพิพากษาศาลฎีกา ปี พ.ศ. 2485 — หน้า 56

คันนาซึ่งผู้อื่นเดินผ่านมานานกว่า 10 ปี ย่อมเกิดเป็นภาระจำยอมขึ้น. ภาระจำยอมย่อมเกี่ยวเนื่องกับที่ดิน มิใช่เป็นการส่วนตัวบุคคลผู้เป็นเจ้าของ.

สินค้าของจำเลยมีใบอินวอยส์และจำเลยยังอยู่นอกเขตด่านภาษีศุลกากร แม้จำเลยจะนำเรือหนีเรือเจ้าพนักงานก็ยังไม่เป็นการพยายามหลีกเลี่ยงไม่เสียภาษี เพราะจำเลยยังมิได้จัดการอย่างไรกับสินค้านั้น

สินค้าของจำเลยมีใช้อินวอยล์และจำเลยยังอยู่นอกเขตต์ด่านภาษีศุลกากร แม้จำเลยจะนำเรือหนีเรือเจ้าพนักงานก็ยังไม่เป็นการพยายามหลึกเลี่ยงไม่เสียภาษี เพราะจำเลยยังมิได้จัดการอย่างไรกับสินค้านั้น

ฟ้องโจทก์กล่าวว่าจำเลยลักทรัพย์ระหว่างวันที่ 15 ถึง 16 กันยายน เวลาใดไม่ปรากฏจำเลยรับว่าได้ลักทรัพย์เวลากลางคืน ลงโทษฐานลักทรัพย์ในเวลากลางคืนได้ ไม่เกินคำฟ้อง
ฟ้องขอให้ลงโทษตามาตรา 293 โดยไม่ระบุวาข้อใด ไม่เป็นฟ้องเคลือบคลุม.

กรณีที่เป็นการฎีกาในข้อเท็จจริง ต้องห้าม.

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำร้ายร่างกาย จ. บาดเจ็บสาหัสประกอบด้วยทุกขเวทนากล้าเกินกว่า 20 วัน ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยฐานทำร้ายร่างกายบาดเจ็บสาหัสทำให้ไม่อาจประกอบการอาชีพได้เป็นปกติเกินกว่า 20 วันศาลอุทธรณ์พิพากษายืน แต่ผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์นายหนึ่งมีความเห็นแย้งว่าโจทก์ฟ้องว่าบาดแผล จ. ถึงสาหัสโดยมีอาการประกอบด้วยทุกขเวทนากล้าเกินกว่า 20 วัน ข้อเท็จจริงทางพิจารณาจึงต่างกับฟ้องลงโทษจำเลยฐานทำร้ายร่างกายบาดเจ็บสาหัสไม่ได้ ควรลงโทษฐานทำร้ายร่างกายธรรมดาดังนี้ คดีจึงฎีกาได้แต่เฉพาะปัญหาข้อกฎหมายเท่านั้น จำเลยฎีกาว่าโจทก์ไม่มีพยานแสดงว่าจำเลยทำร้ายร่างกาย จ. ถึงสาหัสตามฟ้อง จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218

ฟ้องว่าจำเลยฆ่าสุกรไม่ได้รับอนุญาตรวม 3 ตัว ศาลเดิมฟังว่าจำเลยฆ่าโดยมิได้รับอนุญาตเพียง 2 ตัวปรับ80 บาท ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยฆ่าโดยมิได้รับอนุญาตเพียงตัวเดียวปรับ 40 บาท ดังนี้เป็นเรื่องพิพากษาแก้มิใช่พิพากษากลับ โจทก์ฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้

ฟ้องว่าจำเลยฆ่าสุกรไม่ได้รับอนุญาตรวม 3 ตัว ศาลเดิมฟังว่าจำเลยฆ่าโดยมิได้รับอนุญาตเพียง 2 ตัวปรับ 80 บาท ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยฆ่าโดยมิได้รับอนุญาตเพียงตัวเดียวปรับ 40 บาท ดังนี้เป็นเรื่องพิพากษาแก้ มิใช่พิพากษากลับ โจทก์ฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้.

ภริยามีโรคประจำตัวไม่สามารถนอนร่วมกับสามีได้ จึงต่างคนต่างอยู่มาประมาณ 30 ปีเพียงเท่านี้ ไม่ถือว่าขาดจากสามีภริยากัน

ภริยามีโรคประจำตัวไม่สามารถนอนร่วมกับสามีได้จึงต่างคนต่างอยู่มาประมาณ 30 ปีเพียงเท่านี้ ไม่ถือว่าขาดจากสามีภริยากัน.