คำพิพากษาศาลฎีกา ปี พ.ศ. 2479 — หน้า 6

เมื่อทนของคู่สมรสขาดไป ต้องนำสินสมรสมาผลักใช้ทุนจะเป็นสินสมรสที่เกิดขึ้นเพราะนำทุนมาจำหน่ายหรือโดยทางอื่นได้ใดก็ดี และในกรณีเช่นนี้ผู้ขอให้หักสินสมรสเช่นนี้ไม่ต้องฟ้องแย้ง

เมื่อทายาทผู้มีสิทธิควรได้รับมฤดกตาม ม.1629 ถึงแก่ความตาย ผู้สืบสันดานของผู้นั้นมีสิทธิได้รับมฤดกแทนที่สืบต่อไปจนกว่าจะหมดสายประมวลวิธีพิจารณาแพ่ง +142 วรรค 3(2) โจทก์ฟ้องเรียกทรัพย์ทังหมด ได้ความว่าโจทก์ควรได้รับแต่บางส่วนศาลพิพากษาให้แบ่งตามส่วนที่โจทก์จำเลยควรได้รับได้

ข้อที่มิได้กล่าวอ้างกันมาแต่ในชั้นศาลล่าง ศาลฎีกาไม่วินิจฉัยให้ เมื่อศาลชั้นต้นพิพากษาให้ลงโทษจำเลยไปทีเดียงโดยไม่เชื่อตามคำร้องขอของทนายจำเลยที่ขอให้ศาลส่งตัวจำเลยไปให้แพทย์ตรวจก่อนโดยกล่าวว่าเป็นบุคคลวิกลจริตนั้น เมื่อจำเลยมิได้อุทธรณ์ในข้อนี้ บุตรของจำเลยหามีสิทธิอุทธรณ์ขึ้นหาแทนจำเลยได้ไม่

กรณีที่ทำร้ายคน ๆ เดียวกันแต่ไม่ถือว่าเป็นการร่วมมือกันกระทำผิดจึงไม่ต้องรับผิดฐานเป็นตัวการซึ่งกันแลกัน

คดีอาญาซึ่งโจทก์ฟ้องจำเลยก่อนวันใช้ประมวลวิธีพิจารณาอาญา แลค้างชำระอยู่ต้องบังคับตามกฎหมายซึ่งใช้อยู่ในเวลานั้น

แผลสาหัส บาดแผลที่ทำให้แขนขาของผู้ถูกทำร้ายการไม่ได้โดยปกติและ+กำไม่ได้เป็นเวลา+เดือนเศษ และไม่ปรากฎ+ผู้ถูกทำร้ายได้รับทุกข์เวทนา+เกินกว่า 20 วันแล้วไม่เรียกว่าเป็นบาดแผล+สาหัสตาม ม.256 ข้อ 7 และ 8 บาดแผลที่ทำให้พิการแต่ไม่ปรากฎว่าจะพิการไปตลอดชีวิตนั้นไม่เป็นบาดแผลสาหัส ประมวลวิธีพิจารณาอาญา + ฎีกาอุทธรณ์ ปัญหาข้อกฎหมาย ปัญหาที่ว่าบาดแผลของผู้ถูกทำร้ายเป็นบาดแผลสาหัสหรือไม่เป็นปัญหาข้อกฎหมาย คดีซึ่งต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริงนั้น ศาลฎีกามีอำนาจฟ้องข้อเท็จจริงเอาเองได้ในข้อที่ศาลอุทธรณ์มิได้ชี้ขาดไว้

เพียงแต่ขอยืมเอาของไปขายเพื่อเอาเงินมาใช้แล้วผิดสัญญาไม่ใช้เงิน+ของภายในกำหนดดังนี้คดียังไม่มีมูลอันจะเป็นผิดทางอาญา ฎีกาอุทธรณ์ ปัญหากฎหมาย รูปคดีดังที่ศาลล่างฟังมา ปัญหามีว่าคดีจะมีมูลเป็นผิดทางอาญาหรือไม่เป็นปัญหาข้อกฎหมาย

พ.ร.บ.การพะนัน พ.ศ.2478 มิได้บทบัญญัติห้ามมิให้รอการลงอาญาแก่ผู้กระทำผิด ศาลจึงมีอำนาจ+รอการลงอาญาแก่ผู้ถูกลงโทษตาม พ.ร.บ.การพะนันได้

เดิมโจทก์จำเลยตั้งใจจะทำสัญญาจำนองที่ดินต่อกัน แต่เห็นว่าดอกเบี้ยเกินอัตราในกฎหมายจึงเปลี่ยนความตั้งใจมาทำเป็นสัญญาขายฝาก แล้วให้จำเลยผู้ขายฝากเช่าไป ดังนี้ต้องบังคับกันตามสัญญาขายฝากและสัญญานี้สมบูรณ์ตามกฎหมาย

พระราชบัญญัติการพะนัน พ.ศ.2478 ไม่มีบทบังคับโดยตรงให้ศาลลงโทษจำเลยทั้งจำคุกแลปรับศาลเห็นสมควรจะลงแต่โทษจำคุกอย่างเดียวโดยยกโทษปรับเสียก็ได้ แลกรณีเช่นนี้จำเลยจึงไม่ต้องเสียค่าสินบนนำจับเพราะไม่มีค่าปรับจะถือเป็นหลักในการคำณวนค่าสินบนได้ พิจารณาอาญา +ในลักษณคดี ในคดีที่ส่งสำเนาฎีกาของโจทก์ให้จำเลยไม่ได้ ถ้าเป็นกรณีอยู่ในเหตุลักษณคดี ซึ่งเป็นคุณแก่จำเลย ศาลย่อมพิพากษาให้เป็นประโยชน์แก่จำเลยคนนั้นได้