คำพิพากษาศาลฎีกา ปี พ.ศ. 2490 — หน้า 69

โจทก์ฟ้องขอไถ่ที่ดินที่ขายฝากซึ่งไม่ได้ทำหนังสือสัญญาย่อมเป็นการแสดงว่า จำเลยครอบครองที่ในฐานะแทนโจทก์ เมื่อจำเลยต่อสู้ว่าโจทก์ขายขาด ก็เป็นเรื่องที่ต้องพิจารณาข้อเท็จจริงต่อไป

โจทก์ฟ้องขอไถ่ที่ดินที่ขายฝากซึ่งไม่ได้ทำหนังสือสัญญา ย่อมเป็นการแสดงว่า จำเลยครอบครองที่ในฐานะแทนโจทก์เมื่อจำเลยต่อสู้ว่าโจทก์ขายขาด ก็เป็นเรื่องที่ต้องพิจารณาข้อเท็จจริงต่อไป

เมื่อสืบพยานโจทก์แล้วนัดสืบพยานจำเลยครั้งแรกเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม 2488 ทนายจำเลยแถลงว่า จำเลยป่วยขอเลื่อนฝ่ายโจทก์คัดค้านว่า ไม่มีใบรับรองของแพทย์มาแสดง ทนายจำเลยแถลงรับรองต่อศาลว่าถ้านัดหน้าจำเลยมาไม่ได้ ทนายจะแถลงก่อนวันนัดให้ศาลไปเผชิญสืบ ศาลให้เลื่อนไปวันที่ 21 มิถุนายน 2488 ครั้นถึงวันนัดทนายจำเลยยื่นคำร้องว่า จำเลยป่วยไม่รู้จะหายเมื่อไรหากจะหายป่วยอีกนานและขอให้ศาลไปเผชิญสืบศาลชั้นต้นไม่อนุญาตแล้วเรียกพยานอื่นเข้าสืบ หลังจากศาลถามชื่อและที่อยู่ของพยานปากแรกแล้ว ทนายแถลงว่า ไม่ขอสืบพยานปากนี้ และขอเลื่อนไปสืบพยานอื่น พฤติการณ์ดังกล่าวถือได้ว่า จำเลยประวิงความการที่ศาลชั้นต้นงดสืบพยานจำเลยจึงชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 86
ในกรณีที่ศาลอุทธรณ์ย้อนสำนวนไปให้สืบพยานต่อไป แล้วพิพากษาใหม่นั้น เมื่อมีฎีกาก็ต้องเสียค่าขึ้นศาลตามทุนทรัพย์

พฤติการณ์ที่ถือว่า เป็นการประวิงความ
ในกรณีที่ศาลอุทธรณ์ย้อนสำนวนไปสืบพะยานต่อไป แล้วพิพากษาใหม่นั้น เมื่อมีฎีกาก็ต้องเสียค่าขึ้นศาลตามทุนทรัพย์