คำพิพากษาศาลฎีกา ปี พ.ศ. 2479 — หน้า 8

เจ้าอาวาสย่อมมีอำนาจตั้งแต่บุคคลใด ๆ ให้ฟ้องความแทนวัดในเรื่องที่มีผู้มาบุกรุกที่ของวัดได้

เรือฉลอมสำหรับบรรทุกข้าวโดยมีคนนอนอยู่เป็นบางครั้งบางคราวยังไม่เรียกว่าเป็นที่อาศัยตาม ม.6(14) แต่ถ้ามีคนอยู่ประจำจริง ๆ แล้วก็อาจเรียกว่าเป็นที่อาศัยได้ ลักทรัพย์บนเรือที่จอดอยู่ที่ท่าเรือยังไม่มีผิดตาม ม.294(3) ประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.222 ถ้าคดีมีปัญหากฎหมายในการวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายนั้น ศาลฎีกาต้องฟังข้อเท็จจริงตามที่ศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยมาแล้วจากพะยานหลักฐานในสำนวน

เพียงแต่จำเลยทำหนังสือรับรองว่าจะคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ที่ฉ้อโกงเอาไปเท่านั้นยังไม่ถือว่าได้มีการปราณีประนอมกันอันจะทำให้คดีเสร็จเด็ดขาดตาม ม.39 ข้อ 2

พฤตติการณ์ที่ฟังว่าเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ

กรมการอำเภอไม่มีอำนาจเปรียบเทียบในคดีที่จำเลยกระทำผิดฐานฆ่าโคกระบือแลสุกรโดยมิได้รับอนุญาตเมื่อกรมการอำเภอเปรียบเทียบไปโดยไม่มีอำนาจเช่นนี้อัยยการมีอำนาจนำคดีขึ้นฟ้องร้องอีกได้ + แห่งประมวลวิธีพิจารณาอาญาที่ให้อำนาจกรมการอำเภอเปรียบเทียบความผิด+ลงโทษจำคุกได้นั้น หมายฉะเพาะความผิดฐานลหุโทษเท่านั้น+ได้หมายรวมถึงความผิด+กฎหมายแผนกภาษีอากรไม่ฎีกาอุทธรณ์ อำนาจศาลฎีกา กรณีที่ศาลชั้นต้นแลศาลอุทธรณ์ ตัดสินยกฟ้องโดยเห็นว่าคดีเสร็จเด็ดขาดแล้วนั้น ถ้าศาลเห็นว่าไม่ใช่คดี+เสร็จเด็ดขาดแล้ว+จำเลยรับสารภาพศาลฎีกา+เสียเองโดยไม่ย้อน+ไปให้ศาลล่าง+พิจารณาพิพากษาใหม่+

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเล่นไพ่+เกอร์ ทางพิจารณาได้ความเพียงว่าจำเลยเล่นก็ลงโทษได้ โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำผิด++กลางวัน พิจารณาได้ความว่าจำเลยทำผิดและถูกจับในเวลาจวนสว่างเช่นนี้โทษจำเลยได้

พฤตติการณ์ที่ฟังว่าจำเลยมีเจตนาเลียนแบบเครื่องหมายการค้า

จำเลยเคยถูกศาลลงโทษฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงานห้ามมิให้บุกรุกเข้าไปทำนา+ที่สาธารณครั้งหนึ่งแล้ว +คดีนี้จำเลยบุกรุกเข้าไปอีกก่อนนี้ จะลงโทษจำเลยฐานขัดคำสั่งอีกมิได้ ประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.194,243 โจทก์อุทธรณ์ในข้อกฎหมาย ศาลอุทธรณ์จะต้องฟังข้อเท็จจริงตามศาลชั้นต้น ในกรณีศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริง+ใหม่ ศาลฎีกาตัดสินเด็ดขาดไปได้ โดยไม่ต้องย้อนสำนวนไปให้ศาลอุทธรณ์ตัดสินใหม่

อำนาจเปรียบเทียบคดีผิด พ.ร.บ.ภาษีอากร ตามประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.37(2)นั้นต้องเป็นความผิดอันมีกำหนดโทษปรับสถานเดียว

กระทำผิดในเวลาวิกลจริต ไม่มีโทษ