คำพิพากษาศาลฎีกา ปี พ.ศ. 2486 — หน้า 9

ผู้รับโอนสิทธิการเช่าผิดนัดไม่ปฏิบัติตามสัญญาโดยไม่ชำระเงินผู้โอนมีสิทธิบอกเลิกสัญญาได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 387

ผู้รับโอนสิทธิการเช่าผิดนัดไม่+ปติบัติตามสัญญาโดยไม่ชำระเงิน++มีสิทธิบอกเบิกสัญญาได้ตาม ป.พ.พ.ม. 387.

ตกลงทำสัญญาซื้อขายกะสอบป่านต่อกัน++จำนวนราคา และว่าผู้ซื้อจะต้อง++และค่าขนส่งต่างหาก แต่มิได้++กะสอบนั้นจะเปนกะสอบที่สั่งซื้อจากต่างประเทสดังนี้ ฝ่ายผู้ขายจะยกเอาเหตุ+สงครามมหาอาเซียว่าเปนเหตุพ้นวิสัยที่+ ชอบจากต่างประเทสไม่ได้มาเปนข้อ+ไห้พ้นความรับผิดถานผิดสัญญาไม่ได้+ ผิดสัญญาขายกะสอบแล้วผู้ซื้อก็ได้ซื้อกะสอบ+อื่นเรื่อย ๆ มาดังนี้ จะขอไห้ส่งมอบ++ตามสัญญาไม่ได้ ได้แต่ได้รับค่าเสียหาย+ การกำหนดค่าเสียหายถานผิดสัญญาซื้อขาย+ คำนวนราคาที่ต่างกันระหว่างราคาตามสัญญากับราคาไนวันผิดสัญญาหรือไนวันที่ไกล้กับ+สัญญา

ตกลงทำสัญญาซื้อขายกระสอบป่านต่อกันได้พูดถึงจำนวนราคาและว่าผู้ซื้อจะต้องเสียค่าภาษีและค่าขนส่งต่างหาก แต่มิได้ระบุว่ากระสอบนั้นจะเป็นกระสอบที่สั่งซื้อจากต่างประเทศ ดังนี้ ฝ่ายผู้ขายจะยกเอาเหตุที่เกิดสงครามมหาอาเซียว่าเป็นเหตุพ้นวิสัยที่สั่งกระสอบจากต่างประเทศไม่ได้มาเป็นข้อแก้ตัวให้พ้นความรับผิดฐานผิดสัญญาไม่ได้ ผิดสัญญาขายกระสอบแล้วผู้ซื้อก็ได้ซื้อกระสอบจากที่อื่นเรื่อยๆ มาดังนี้ จะขอให้ส่งมอบกระสอบตามสัญญาไม่ได้ได้แต่ได้รับค่าเสียหาย การกำหนดค่าเสียหายฐานผิดสัญญาซื้อขายนั้น คำนวณราคาที่ต่างกันระหว่างราคาตามสัญญากับราคาในวันผิดสัญญาหรือในวันที่ใกล้กับวันผิดสัญญา

โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยกับพวกอีกหลายคนมีอาวุธสมคบกันต่อสู้ทำร้ายเจ้าพนักงาน ขอให้ลงโทษตาม มาตรา120(2) ทางพิจารณาได้ความดังกล่าวนั้น ก็ลงโทษตามมาตรา 120 ตอน 2 ได้

โจทบันยายฟ้องว่าจำเลยกับพวกอีกหลายคนมีอาวุธสมคบกันต่อสู้ทำร้ายเจ้าพนักงาน ขอไห้ลงโทสตามม.120 ทางพิจารนาได้ความดังกล่าวนั้นก็ลงโทสตามม.120 ตอน 2 ได้

โจทก์ฟ้องว่าลูกจ้างของจำเลยขับรถอันเป็นปกติธุระของจำเลยชนรถยนต์ของโจทก์เสียหายโดยประมาทเลินเล่อ จำเลยต่อสู้ว่าการชนเกิดจากความผิดของฝ่ายโจทก์ ไม่ได้กล่าวว่าลูกจ้างของจำเลยไม่ได้ทำการในทางการที่จ้าง ดังนี้ ย่อมไม่มีประเด็นที่จำเลยไม่ได้ต่อสู้นั้นและโจทก์ไม่จำต้องนำสืบ ในคดีแพ่งโจทก์ไม่ต้องนำสืบในข้อที่ไม่มีประเด็นต้องโต้เถียงกันในคดีแพ่งนั้นคำให้การจำเลยต้องแสดงโดยชัดแจ้งว่าจำเลยยอมรับหรือปฏิเสธข้ออ้างของโจทก์ทั้งสิ้นหรือแต่บางส่วนรวมทั้งเหตุแห่งการนั้น

โจทฟ้องว่าลูกจ้างของจำเลยขับรถอันเปนปรกติธุระของจำเลยชนรถยนต์ของโจทเสียหายโดยประมาทเลินเล่อ จำเลยต่อสู้ว่าการชนเกิดจากความผิดของฝ่ายโจท ไม่ได้กล่าวว่าลูกจ้างของจำเลยไม่ได้ทำการไนทางการที่จ้างดังนี้ ย่อมไม่มีประเด็นที่จำเลยไม่ได้ต่อสู้นั้นและโจทไม่จำต้องนำสืบ. ไนคดีแพ่งโจทไม่ต้องนำสืบไนข้อที่ไม่มีประเด็นต้องโต้เถียงกัน ไนคดีแพ่งนั้นคำไห้การจำเลยต้องสแดงโดยชัดแจ้งว่าจำเลยยอมรับหรือปติเสธข้ออ้างของโจททั้งสิ้นหรือแต่บางส่วนรวมทั้งเหตุแห่งการนั้น.

ผู้ตายเป็นโจรขึ้นไปลักทรัพย์บนเรือนจำเลย จำเลยกอดไว้เรียกชาวบ้านช่วยจำเลยใช้กริชแทงผู้ตายไป 1 ทีถูกหัวใจผู้ตายถึงแก่ความตายเป็นการป้องกันเกินสมควร แต่จำเลยได้กระทำไปโดยฉับพลันและทำทีเดียวบังเอิญไปถูกหัวใจ ไม่ถือว่ามีเจตนาฆ่าให้ตายจำเลยมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 251,50 และ 53

พรึติการน์ที่ถือว่าเปนการป้องกันเกินสมควนแก่เหตุ และไม่มีเจตนาจะค่าไห้ตาย